Novel panleo
♡ #part⁹ ♡
『 leoreza 』
لبخندی زدم
_بیا ببینم میمون من
با خنده اومد بغلم بوسه ای به سر جفتشون زدم ، این دو نفر تمام زندگی من بودن که سهراب یه شب کل زندگی من رو زیر رو کرد
_خب نهارمون که رستا خانم درست نکرد حالا کی نهار چی داریم
مامان با رضایت نگاهم میکرد
مامان: شب برات غذا گذاشته بودم گفتم میایی اما نیومدی خیلی دیر به دیر سر میزنی پسرم
رستا از بغلم بیرون اومد و به مامان کمک میکرد بر چیدن میز
_چشم دیگه دیر نمیکمم
لبخندی زد و ادامه داد
مامان : چشمت بی بلا پسر
نهار رو کنار مامان و رستا خوردیم ، مثل روز های دیگه وقتی بهشون سر میزدم
رستا تو بغلم نشسته بود و موهای طلایی تیره رنگ اش رو نوازش میکردم
مامان تو آشپزخونه بود
رستا: داداش
_بله میمونم
رستا: میگم ....چیز
_بگو راحت باش
این پا اون پا کرد و بالاخره به زبون دراورد
رستا: بچها تصمیم گرفتن..یعنی گرفتیم یه مسافرت دو روز بریم و برگردیم
اخمی کردم
_نه رستا خودت از همه چی خبر داری میدونی بیرون از خونه مخصوصا تنها اونم جای دور خطرناک برات ، خواهرمی دوست نداری آسیبی ببینی حتی من دوست هاتو نمیشناسم که بفرستمت به امون خدا
با چشمای پر نگاهم کرد
رستا : اما داداش اونا بخاطر من عقب انداختن....
از جا بلند شدم که مامان وارد سالن شد مطمئن بودم که میدونست
_اما و اگر نداره رستا متوجه شدی یا نه
از خونه بیرون اومدم و وارد حیاط شدم تا نفسی بگیرم
رقیب زیاد داشتم و با هدف گرفتن خانوادم نمیتونستم جوناشون رو تو خطر بندازم
مامان وارد حیاط شد
مامان: مامان جان ناراحت شد بچه
سمتش چرخیدم و عصبی لب زدم
_ناراحت شد که شد مگه نمیدونه چه اتفاقی تو گذشته افتاده نمیدونه پدری که اصلا نمیخوره پدر باشه یه زن باردار که آخر ماهش بوده و یه بچه ی ۱۰ ساله رو انداختش تو کوچه خیابون
مامان با اشک به چشام خیره شد که دلم لرزید که ناراحتش کردم جلو اومد و دستی به بازوم کشید
مامان : میدونه همه چی رو میدونه اما چیکار کنه خودش رو مقصر بدونِ که به دنیا اومد توی همیچین زندگی که بابای خودش بهش ظلم کرده ، سخته رضا درکش کن تو پدرت رو دیدی اما اون هیچی ازش به یاد نداره و دوست نداره بدونه راجبش سخته براش بفهمه که مثل پدر و دخترای دیگه نیست
مامان هقی زد که تحمل نکردم بغلش کردم
_ببخشید مامانم ببخشید توروخدا گریه نکن
باشه ای گفت و ازش جدا شدم
_میرم پیشش از دلش درمیارم باشه تو ناراحت نباش
سری تکون داد و رفتم خونه
سمت اتاقش رفتم صدای گریه اش میومد لعنتی به خودم فرستادم و تقه ای به در زدم و درو بازکردم
زانوهاش رو بغل کرده بود
_میتونم بیام تو
سری به نشونه آره تکون داد که وارد شدم و در اتاق رو بستم صندلی میز تحریرش رو برداشتم و نشستم روش....
#panleo
#mehrashad
#ardiya
『 leoreza 』
لبخندی زدم
_بیا ببینم میمون من
با خنده اومد بغلم بوسه ای به سر جفتشون زدم ، این دو نفر تمام زندگی من بودن که سهراب یه شب کل زندگی من رو زیر رو کرد
_خب نهارمون که رستا خانم درست نکرد حالا کی نهار چی داریم
مامان با رضایت نگاهم میکرد
مامان: شب برات غذا گذاشته بودم گفتم میایی اما نیومدی خیلی دیر به دیر سر میزنی پسرم
رستا از بغلم بیرون اومد و به مامان کمک میکرد بر چیدن میز
_چشم دیگه دیر نمیکمم
لبخندی زد و ادامه داد
مامان : چشمت بی بلا پسر
نهار رو کنار مامان و رستا خوردیم ، مثل روز های دیگه وقتی بهشون سر میزدم
رستا تو بغلم نشسته بود و موهای طلایی تیره رنگ اش رو نوازش میکردم
مامان تو آشپزخونه بود
رستا: داداش
_بله میمونم
رستا: میگم ....چیز
_بگو راحت باش
این پا اون پا کرد و بالاخره به زبون دراورد
رستا: بچها تصمیم گرفتن..یعنی گرفتیم یه مسافرت دو روز بریم و برگردیم
اخمی کردم
_نه رستا خودت از همه چی خبر داری میدونی بیرون از خونه مخصوصا تنها اونم جای دور خطرناک برات ، خواهرمی دوست نداری آسیبی ببینی حتی من دوست هاتو نمیشناسم که بفرستمت به امون خدا
با چشمای پر نگاهم کرد
رستا : اما داداش اونا بخاطر من عقب انداختن....
از جا بلند شدم که مامان وارد سالن شد مطمئن بودم که میدونست
_اما و اگر نداره رستا متوجه شدی یا نه
از خونه بیرون اومدم و وارد حیاط شدم تا نفسی بگیرم
رقیب زیاد داشتم و با هدف گرفتن خانوادم نمیتونستم جوناشون رو تو خطر بندازم
مامان وارد حیاط شد
مامان: مامان جان ناراحت شد بچه
سمتش چرخیدم و عصبی لب زدم
_ناراحت شد که شد مگه نمیدونه چه اتفاقی تو گذشته افتاده نمیدونه پدری که اصلا نمیخوره پدر باشه یه زن باردار که آخر ماهش بوده و یه بچه ی ۱۰ ساله رو انداختش تو کوچه خیابون
مامان با اشک به چشام خیره شد که دلم لرزید که ناراحتش کردم جلو اومد و دستی به بازوم کشید
مامان : میدونه همه چی رو میدونه اما چیکار کنه خودش رو مقصر بدونِ که به دنیا اومد توی همیچین زندگی که بابای خودش بهش ظلم کرده ، سخته رضا درکش کن تو پدرت رو دیدی اما اون هیچی ازش به یاد نداره و دوست نداره بدونه راجبش سخته براش بفهمه که مثل پدر و دخترای دیگه نیست
مامان هقی زد که تحمل نکردم بغلش کردم
_ببخشید مامانم ببخشید توروخدا گریه نکن
باشه ای گفت و ازش جدا شدم
_میرم پیشش از دلش درمیارم باشه تو ناراحت نباش
سری تکون داد و رفتم خونه
سمت اتاقش رفتم صدای گریه اش میومد لعنتی به خودم فرستادم و تقه ای به در زدم و درو بازکردم
زانوهاش رو بغل کرده بود
_میتونم بیام تو
سری به نشونه آره تکون داد که وارد شدم و در اتاق رو بستم صندلی میز تحریرش رو برداشتم و نشستم روش....
#panleo
#mehrashad
#ardiya
- ۴.۷k
- ۱۰ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط