و ته...

و ته...

هنوز نگاهم می‌کرد.

من لبخند زدم.

یه لبخند پر از اشک.

بعد برگشتم و از گیت رد شدم.

اما درست قبل از اینکه از دیدشون خارج بشم...

برای آخرین بار برگشتم.

و با خودم فکر کردم:

«شاید این خداحافظی نباشه...»

«شاید فقط یه فاصله باشه.»

اما هیچ‌کدوممون نمی‌دونستیم...

وقتی آت از اون در عبور کرد...

دیگه هیچ‌چیز مثل قبل نمی‌شد.

✈️🇮🇹

و پشت اون در...

ته برای اولین بار فهمید...

بعضی آدم‌ها وقتی میرن، تازه می‌فهمی چقدر جای بزرگی توی زندگیت داشتن.

╰─━━━━━━━━━━━━━━─╯
😭🌷 ادامه دارد... 🌷