Sweet sin پارت پنج
Sweet Sin | گناه شیرین
پارت پنجم
صبح روز بعد...
تهیونگ جلوی آینه کوچیک اتاقش ایستاده بود.
موهای قهوه‌ای تیره‌اش کمی روی پیشانی‌ش ریخته بودن و با انگشت‌هاش سعی می‌کرد مرتبشون کنه.
یک پلیور بافتنی سفید‌رنگ پوشیده بود که کمی برای اندام ظریفش گشاد بود. شلوار مشکی ساده‌ای هم به پا داشت.
کیفش رو برداشت و دفترچه کوچیکش رو هم داخل اون گذاشت.
قبل از بیرون رفتن، نگاهش برای چندمین بار به شکلات چوبی روی میز افتاد.
لبخند کوچکی زد.
کاغذ شکلات رو هنوز دور ننداخته بود.
---
دانشگاه...
تهیونگ از ساختمان بیرون اومد و بند کیفش رو روی شانه‌اش مرتب کرد.
هوا یکمی سرد بود و اون دست‌هاش رو داخل آستین‌های بلند پلیورش پنهان کرده بود.
چند قدم بیشتر برنداشته بود که صدای بوق کوتاهی شنید.
سرش رو چرخوند.
همون موتور مشکی.
و صاحبش...
«هی، پسر کوچولو!»
جونگ‌کوک کنار موتور ایستاده بود. کت مشکی‌ش رو پوشیده و یک دستش رو روی فرمون گذاشته بود.
تهیونگ با دیدنش کمی مکث کرد.
بعد آروم به طرفش رفت.
جونگ‌کوک نگاهش کرد و لبخند کجی زد.
«به‌به! امروز خودت اومدی سراغم کیتی؟»
تهیونگ سریع سرش را تکان داد و کت مشکی رو که همراهش آورده بود، به طرفش گرفت.
جونگ‌کوک کت رو گرفت.
«این همه راه آوردیش؟»
تهیونگ لبخند کوچکی زد.
«ممنونم که دادی بهم.»
جونگ‌کوک نوشته را خواند و بعد به صورتش نگاه کرد.
«هنوزم بابت یه کت اینقدر تشکر می‌کنی؟»
تهیونگ خجالت‌زده سرش را پایین انداخت.
جونگ‌کوک خندید.
«وای، دوباره سرخ شدی!»
تهیونگ سریع دستش را روی گونه‌اش گذاشت.
جونگ‌کوک با شیطنت گفت:
«بذار ببینم...»
کمی خم شد و با انگشت به گونه خودش اشاره کرد.
«اینجاها قرمز شده.»
تهیونگ فوراً صورتش را برگرداند.
جونگ‌کوک از خجالت کشیدنش لذت می‌برد.
«باشه، دیگه اذیتت نمی‌کنم.»
چند ثانیه سکوت کرد.
«البته برای جبران لطفم باهام صبحانه میخوری؟»
تهیونگ با خجالت نگاهش کرد، و پاش رو به صورت کیوتی به زمین مالید و آروم سرش رو تکون داد .
جونگ کوک با نیشخند نگاهش کرد .
« بیا اینجا، سوار شو »
تهیونگ به سمتش رفت و تا خواست سوار بشه ، جونگ کوک دستش رو کشید و بعد از زیر بغلش گرفت ، و روی باک موتور گزاشتش و تهیونگ ؟ توی بغلش از خجالت آب شد و فرو رفت .
« اینقدر تکون نخور کوچولو می‌خوام حرکت کنم میوفتی ها .»
---
جلوی کافه نگه داشت و تهیونگ رو گزاشت پایین و خودش پیاده شد.
«صبحونه خوردی؟»
تهیونگ سرش رو به دو طرف تکون داد.
«پس بیا.»
تهیونگ سریع دست‌هاش رو تکان داد و مخالفت کرد.
جونگ‌کوک ابرویش را بالا برد.
«چرا؟»
تهیونگ دفترچه‌اش را بیرون آورد.
«قرار بود من مهمونت کنم ولی یادم اومده پول ندارم ، میشه یه روز دیگه مهمونت کنم ؟»
جونگ‌کوک نوشته رو خوند.
برای لحظه‌ای نگاهش روی کلمات موند.
بعد دفترچه رو بست و به خودش برگرداند.
«خب که چی؟ من مگه نگفتم مهمون منی.»
تهیونگ دوباره مخالفت کرد.
جونگ‌کوک دست‌هاش را داخل جیبش گذاشت.
«تهیونگ.»
پسر سرش را بالا آورد.
«من دارم می‌گم مهمون منی. لازم نیست برای هر چیزی ازم خجالت بکشی باشه ؟.»
تهیونگ آروم به اون نگاه کرد.
بعد خیلی آهسته سر تکان داد.
جونگ‌کوک لبخند زد.
«آفرین. حالا بیا.»
---
داخل کافه...
تهیونگ روی صندلی نشسته بود و پاهاش رو به هم نزدیک نگه داشته بود.
جلوش یک لیوان شیر گرم و یک بشقاب پنکیک قرار داشت.
جونگ‌کوک روبه‌رو‌ش نشسته بود و قهوه‌ش رو هم می‌زد.
«چرا نمی‌خوری؟»
تهیونگ با انگشت به بشقاب اشاره کرد و بعد به جونگ‌کوک.
«برای من گرفتی؟»
جونگ‌کوک خندید.
«نه، برای صندلی کناری گرفتم. معلومه برای توئه!»
تهیونگ لبخند خجالتی زد و چنگالش رو برداشت.
تکه کوچکی از پنکیک جدا کرد و خورد.
چشم‌هایش کمی گرد شدند.
جونگ‌کوک متوجه شد.
«خوشمزه‌ست؟»
تهیونگ با اشتیاق سر تکان داد.
«پس بیشتر بخور.»
تهیونگ دوباره مشغول خوردن شد.
جونگ‌کوک مدتی نگاهش کرد.
بعد پرسید:
«همیشه اینقدر آروم غذا میخوری؟»
تهیونگ سرش رو بالا آورد.
«یا فقط جلوی من خجالت می‌کشی؟»
چنگال تهیونگ برای لحظه‌ای در هوا متوقف شد.
گونه‌هاش صورتی شدن.
جونگ‌کوک خندید.
«پس جوابم رو گرفتم.»
تهیونگ دستش را جلوی صورتش گرفت و نگاهش رو به بشقاب دوخت.
جونگ‌کوک کمی به جلو خم شد.
«هی، صورتت رو قایم نکن. من که چیزی نگفتم.»
تهیونگ از پشت انگشت‌هاش نگاه کوتاهی به او انداخت.
جونگ‌کوک لبخندش را جمع کرد.
«خیلی بامزه و کیوت و بغلی، می‌دونی؟»
این بار تهیونگ تقریباً تمام صورتش سرخ شد.
---
پارت پنجم
صبح روز بعد...
تهیونگ جلوی آینه کوچیک اتاقش ایستاده بود.
موهای قهوه‌ای تیره‌اش کمی روی پیشانی‌ش ریخته بودن و با انگشت‌هاش سعی می‌کرد مرتبشون کنه.
یک پلیور بافتنی سفید‌رنگ پوشیده بود که کمی برای اندام ظریفش گشاد بود. شلوار مشکی ساده‌ای هم به پا داشت.
کیفش رو برداشت و دفترچه کوچیکش رو هم داخل اون گذاشت.
قبل از بیرون رفتن، نگاهش برای چندمین بار به شکلات چوبی روی میز افتاد.
لبخند کوچکی زد.
کاغذ شکلات رو هنوز دور ننداخته بود.
---
دانشگاه...
تهیونگ از ساختمان بیرون اومد و بند کیفش رو روی شانه‌اش مرتب کرد.
هوا یکمی سرد بود و اون دست‌هاش رو داخل آستین‌های بلند پلیورش پنهان کرده بود.
چند قدم بیشتر برنداشته بود که صدای بوق کوتاهی شنید.
سرش رو چرخوند.
همون موتور مشکی.
و صاحبش...
«هی، پسر کوچولو!»
جونگ‌کوک کنار موتور ایستاده بود. کت مشکی‌ش رو پوشیده و یک دستش رو روی فرمون گذاشته بود.
تهیونگ با دیدنش کمی مکث کرد.
بعد آروم به طرفش رفت.
جونگ‌کوک نگاهش کرد و لبخند کجی زد.
«به‌به! امروز خودت اومدی سراغم کیتی؟»
تهیونگ سریع سرش را تکان داد و کت مشکی رو که همراهش آورده بود، به طرفش گرفت.
جونگ‌کوک کت رو گرفت.
«این همه راه آوردیش؟»
تهیونگ لبخند کوچکی زد.
«ممنونم که دادی بهم.»
جونگ‌کوک نوشته را خواند و بعد به صورتش نگاه کرد.
«هنوزم بابت یه کت اینقدر تشکر می‌کنی؟»
تهیونگ خجالت‌زده سرش را پایین انداخت.
جونگ‌کوک خندید.
«وای، دوباره سرخ شدی!»
تهیونگ سریع دستش را روی گونه‌اش گذاشت.
جونگ‌کوک با شیطنت گفت:
«بذار ببینم...»
کمی خم شد و با انگشت به گونه خودش اشاره کرد.
«اینجاها قرمز شده.»
تهیونگ فوراً صورتش را برگرداند.
جونگ‌کوک از خجالت کشیدنش لذت می‌برد.
«باشه، دیگه اذیتت نمی‌کنم.»
چند ثانیه سکوت کرد.
«البته برای جبران لطفم باهام صبحانه میخوری؟»
تهیونگ با خجالت نگاهش کرد، و پاش رو به صورت کیوتی به زمین مالید و آروم سرش رو تکون داد .
جونگ کوک با نیشخند نگاهش کرد .
« بیا اینجا، سوار شو »
تهیونگ به سمتش رفت و تا خواست سوار بشه ، جونگ کوک دستش رو کشید و بعد از زیر بغلش گرفت ، و روی باک موتور گزاشتش و تهیونگ ؟ توی بغلش از خجالت آب شد و فرو رفت .
« اینقدر تکون نخور کوچولو می‌خوام حرکت کنم میوفتی ها .»
---
جلوی کافه نگه داشت و تهیونگ رو گزاشت پایین و خودش پیاده شد.
«صبحونه خوردی؟»
تهیونگ سرش رو به دو طرف تکون داد.
«پس بیا.»
تهیونگ سریع دست‌هاش رو تکان داد و مخالفت کرد.
جونگ‌کوک ابرویش را بالا برد.
«چرا؟»
تهیونگ دفترچه‌اش را بیرون آورد.
«قرار بود من مهمونت کنم ولی یادم اومده پول ندارم ، میشه یه روز دیگه مهمونت کنم ؟»
جونگ‌کوک نوشته رو خوند.
برای لحظه‌ای نگاهش روی کلمات موند.
بعد دفترچه رو بست و به خودش برگرداند.
«خب که چی؟ من مگه نگفتم مهمون منی.»
تهیونگ دوباره مخالفت کرد.
جونگ‌کوک دست‌هاش را داخل جیبش گذاشت.
«تهیونگ.»
پسر سرش را بالا آورد.
«من دارم می‌گم مهمون منی. لازم نیست برای هر چیزی ازم خجالت بکشی باشه ؟.»
تهیونگ آروم به اون نگاه کرد.
بعد خیلی آهسته سر تکان داد.
جونگ‌کوک لبخند زد.
«آفرین. حالا بیا.»
---
داخل کافه...
تهیونگ روی صندلی نشسته بود و پاهاش رو به هم نزدیک نگه داشته بود.
جلوش یک لیوان شیر گرم و یک بشقاب پنکیک قرار داشت.
جونگ‌کوک روبه‌رو‌ش نشسته بود و قهوه‌ش رو هم می‌زد.
«چرا نمی‌خوری؟»
تهیونگ با انگشت به بشقاب اشاره کرد و بعد به جونگ‌کوک.
«برای من گرفتی؟»
جونگ‌کوک خندید.
«نه، برای صندلی کناری گرفتم. معلومه برای توئه!»
تهیونگ لبخند خجالتی زد و چنگالش رو برداشت.
تکه کوچکی از پنکیک جدا کرد و خورد.
چشم‌هایش کمی گرد شدند.
جونگ‌کوک متوجه شد.
«خوشمزه‌ست؟»
تهیونگ با اشتیاق سر تکان داد.
«پس بیشتر بخور.»
تهیونگ دوباره مشغول خوردن شد.
جونگ‌کوک مدتی نگاهش کرد.
بعد پرسید:
«همیشه اینقدر آروم غذا میخوری؟»
تهیونگ سرش رو بالا آورد.
«یا فقط جلوی من خجالت می‌کشی؟»
چنگال تهیونگ برای لحظه‌ای در هوا متوقف شد.
گونه‌هاش صورتی شدن.
جونگ‌کوک خندید.
«پس جوابم رو گرفتم.»
تهیونگ دستش را جلوی صورتش گرفت و نگاهش رو به بشقاب دوخت.
جونگ‌کوک کمی به جلو خم شد.
«هی، صورتت رو قایم نکن. من که چیزی نگفتم.»
تهیونگ از پشت انگشت‌هاش نگاه کوتاهی به او انداخت.
جونگ‌کوک لبخندش را جمع کرد.
«خیلی بامزه و کیوت و بغلی، می‌دونی؟»
این بار تهیونگ تقریباً تمام صورتش سرخ شد.
---
- ۳۸
- ۲۱ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
