دردهای من

دردهای من
جامه نیستند
تا ز تن در آورم
چامه و چکامه نیستند
تا به رشتهٔ سخن درآورم
نعره نیستند
تا ز نای جان بر آورم

دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی‌ست

دردهای من
گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست
درد مردم زمانه است

مردمی که چین پوستینشان
مردمی که رنگ روی آستینشان
مردمی که نام‌هایشان
جلد کهنهٔ شناسنامه‌هایشان
درد می‌کند

من ولی تمام استخوان بودنم
لحظه‌های سادهٔ سرودنم
درد می‌کند

انحنای روح من
شانه‌های خستهٔ غرور من
تکیه‌گاه بی پناهی دلم شکسته است
کتف گریه‌های بی‌بهانه ام
بازوان حس شاعرانه‌ام
زخم خورده است

دردهای پوستی کجا؟
درد دوستی کجا؟

این سماجت عجیب
پافشاری شگفت دردهاست

دردهای آشنا
دردهای بومی غریب
دردهای خانگی
دردهای کهنهٔ لجوج

اولین قلم
حرف حرف درد را
در دلم نوشته است
دست سرنوشت
خون درد را
با گلم سرشته است

پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟
درد رنگ و بوی غنچهٔ دل است
پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگ‌های توبه‌توی آن جدا کنم؟

دفتر مرا
دست درد می‌زند ورق
شعر تازهٔ مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است

پس در این میانه من
از چه حرف می‌زنم؟

درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟ #قیصر_امین_پور
دیدگاه ها (۲)

آرامش واقعی یعنی... وجود خدا تو زندگیت

دوست صمیمی اومدبود دنبالم حالم زیاد خوب نبود

چند پارتیپارت ۲سه روز بود که در آن اتاقِ لعنتی حبس بود. فضای...

عطر نیلوفر مشکی _ فیک تهیونگ پارت ۳ ~

پارت ۶

زندگی در گذر است جوانی هم رهگذر.

قسمت ۶

𝖕𝖆𝖗𝖙10آن شب، مارال تا ساعت‌ها بیدار ماند. توی اتاقش قدم می‌ز...

چند پارتی بازی ممنوع

### 🖤 **Part 5: سایه‌ی مالکیت**فاصله‌ی بین من و جین‌وو به ان...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط