عطر نیلوفر مشکی _ فیک تهیونگ پارت ۳ ~

میو🐱 بریم پارت سوممم

خورشید کم کم نارنجی میشود و آسمان شروع به سیاسی شدن میکنند. ابر ها در آسمان، صورتی کمرنگ زیبایی به خود گرفته اند.
آسمان مانند یک بوم نقاشی شده است.
کتاب های جدید را در قفسه های آخر کتاب خانه میگذارم، رو نردبان میروم و دونه دونه کتاب هارا به ترتیب حرف اول مرتب میکنم.
قهوه‌ای در فنجون سفید و با خط های طلایی را که با خودم از آشپزخانه آورده بودم را هورت میکشم.
دیگر کسی خیلی در حیاط کاخ پرسه نمیزند.
جلوی دروازه‌ی کتابخانه، ایستاده‌ام .
قهوه تلخم را تمام میکنم و در فنجان میگذارم.
کم کم وسایلم را جمع می کنم تا به خوابگاه بروم که صدای ویالون مرا جذب میکند.
تهیونگ، لب حوض وسط کاخ نشسته است. بوی نیلوفر، با نسیم خنک همراه میشود و روحم را جلا میدهد.
همان لباس ها ، فقط کت قهوه‌ای اش را در آورده است. ویالون میزند.
میتوانم ساعت ها از زیبایی‌اش وقتی ویالون میزند بگویم و به ساز زدنش گوش دهم. حسی ناخودآگاه بهم میگوید که نزدیکش بروم و از سر کرم داشتنم همین کار را میکنم.
چشمان قهوه‌ایش می درخشد.

گل رزی در جیب سمت راست لباسش دارد. یک رز قرمز خوش رنگ.
وقتی به او نزدیک میشوم، آهنگ‌ش تمام شده و درفکر است.
با اینکه خجالت میکشم اما بحث را پیش میکشم.
_ : شما... شما واقعا هنرمندینن. نمیدونم چی بگم وقتی دیدم که موهایتان با نسیمی که می وزه ، می رقصه و با دستاتون ویالون میزنین ، مثل یه فرشته .

تهیونگ: متشکرم. تو این تمرین های مسخره رو اینطوری میبینی؟
ولقعا نویسنده‌ی فوق العاده ای هستی. (لبخند شیرینی میزند)

گل رزی که در جیبش بود را در می آورد و روی موهایم میگذارد.

تهیونگ: من نویسنده نیستم که بتونم ویژگی های زیبای صورتت رو، طوری که خودتت توصیف کردی بگم . ففط میتونم بگم، بینهایت زیبا شدی.

چشم در چشم میشویم اما چیزی که آن صحنه‌ی زیبا را بهم میزند، فریاد های آقای سونگ است.
عالیجناببببببببببببببب

از من عذرخواهی میکند و به سمت دروازه‌ی اصلی میرود.
باورم نمی شود که توانستم چیزهایی که در سرم بود را توصیف کنم.
امشب بهترین شب من است!

پایان این پارتتت💃