casino2-18
"۴:۳۰ صبح کازینو"
بجز پرسنل هیچکس تو کازینو نبود و در بسته بود و فقط و فقط ما چند نفر مونده بودیم تا همین ساعت داشتیم برنامه ریزی دقیقی میکردیم که سعی کنیم همه چیو خیلی عالی و دقیق پیش ببریم بدون اینکه چیزیو از قلم بندازیم ...نگاهی به سانا که از خستگی سرشو رو میز گذاشته بود کردم لبخند زدم و دستمو زیر چونه ام گذاشتم تا کمی استراحت کنم
جونگکوک: یدور مرور کنیم
همه با اعتراض داد زدیم
جونگکوک: خب میکا و لونا میرن پیش دنیل دقیقا همون عمارت به دروغ میگید نانا هنوز پیدا نشده و خبری ازش ندارید و منو تهیونگم انگار آب شدیم رفتیم تو زمین و حتی نمیدونستین ما رو گرفتن و جیمینم از سئول رفته برای مدتی...سانا و چان رو میبرین به عنوان جاسوس میندازیمشون به جون سام رونی قطعا دنیل این پیشنهادو قبول میکنه تا شک نکنیم...سانا و چان خودشونو به عنوان بچهای خواهرش جا میزنن و میگن دنیل واسه کارش از کره رفته یه مدت و باید پیش سام رونی بمونید دنیل هم مجبور میشه برای مدتی خبری ازش نباشه...و اینجوری دخالتی تو کارمون نمیکنه و بدون حضور مزاحمش کارمونو میکنیم...اینجوری خیلی راحت وزیر رو از بغل شاه کنار میزنیم...و کیش و مات
سانا و چان با نگرانی بهم نگاه کردن ترس تو چشماشون موج میزد
سانا: اما...اگه بلایی سرمون بیاره چی؟
تهیونگ خم شد و ادامه حرف جونگکوک رو پیش گرفت
تهیونگ: قراره تو یه شب کارو جمع کنیم...حداقل تو یه شب...اگه اتفاق غیر منتظره ای نیوفته
با گفتن این جمله فهمیدم خوابی و استراحتی در کار نیست سرمو با دستام گرفتم و تکونی به سرم دادم تا خواب از سرم بپره
جونگکوک: لالا نکنی اینجا
سرمو گرفتم بالا و بهش نگاه کردم لبخند محوی زدم و جوابی بهش ندادم که اخم پررنگی کرد نگاهمو ازش گرفتم و نزاشتم حرفی بزنه قطعا بخاطر این کارم اگه تنها گیرم بیاره سر به تنم نمیزاره...به تهیونگ خیره شدم
تهیونگ: ما سه تام به موقعش وارد کار میشیم البته با آدمای بیشتر...محافظت بالا تر
پوزخندی زد و به هممون نگاه کرد
نانا: آدمای بیشتر؟
سری تکون داد و لبخندی تحویلش داد
تهیونگ: واقعا فکر کردی ما سه تا میتونیم از پس اون همه بادیگارد بر بیایم؟ باید بگم کاملا درست فکر کردی! ولی دو نفرمون لنگ میزنن
به پاهاشون اشاره کرد...چان بلند شد و دستاشو کوبید رو میز از جا پریدم و با تعجب به حرکاتش خیره شدم...هنوز نیومده دیوونه شد
چان: منم هستم
سانا بلند شد و با اعتراض سرش داد زد
سانا: میخوای منو تنها ول کنی پیش اون عوضی؟
و بازم متقابلا سرش داد زد
چان: مگه بچه ای
تهیونگ خنده بلندی کرد
تهیونگ: چان...با ما میاد سانا بهتره یکم شجاعت به خرج بدی
جیمین: نه...نمیشه
جونگکوک دست به سینه شد و به جیمین خیره شد
جونگکوک: نکنه تو میخوای جای دو نفرو پر کنی؟
منو نانا و لونا سرمونو انداختیم پایین و زیر زیرکی به ضایع شدن جیمین خنده کوتاهی کردیم...داستان دراز ما فقط یه خواهر برادر کوچولو نیاز داشت
"۶:۳۰"
ماشین جونگکوکو با کلی زحمت گرفتم و با لونا سمت عمارتش رفتیم با ایستادنم جلو عمارتش یاد تمام اتفاقات تلخمون افتادم و همشون مثل فیلم از جلو چشمم رد شد
لونا: بهش فکر نکن
دستی به گونه ام کشید...لبخندی زدم و باهم سمت در ورودی عمارت قدم برداشتیم نفس عمیقی کشیدم و بدون در زدن در به رومون باز شد نگاهی بهم کردیم و با استرس وارد عمارت دنیل بزرگ شدیم که با چهره دنیل برخوردیم...با دیدن یه طرف صورتش که کاملا سوخته بود هینی کشیدم و جلوی دهنمو گرفتم دنیل دستاشو باز کرد و خندید
دنیل: نترسید بانو های من...منم مثل شما انسانم...فقط یکم پختم
لونا دستمو گرفت و منو سمت کاناپه کشوند و نشستیم این دختر چرا هیچ واکنشی نشون نمیده؟...دنیل با دوتا قهوه سمتمون اومد و نشست...این ترفند واقعا قدیمی بود
دنیل: عا عا...بدون نوشیدنی اصلا امکان نداره
دستمو دست فنجون قهوه بردم و تظاهر به خوردن کردم با دیدن فنجون لونا که خالی داشت برمیگشت سرجاش چشمامو بستم و تو دلم فحشی بهش دادم...این ترفند انگاری برای لونا معنی نداشت
دنیل: خب...از کجا شروع کنیم
میکا: چجوری بهت اعتماد کنیم؟
لونا ضربه ای به شونه ام زد و اخ بلندی تحویلش دادم
دنیل: نه نه...اشکالی نداره...خب من مدرکی برای اثبات کردنش ندارم ولی مجبورتونم نکردم اینجا بمونید...اگه مشکلی تو کار میبینید و فکر میکنید نیازی به کمک من ندارید در اینجا همیشه به روی شما بازه بانوی من
بانوی من؟ حاضر بودم تمام وعده های امروزم رو تو صورتش خالی کنم...هرچند غذای درستیم نخوردم...پا روی پا انداختم و با جدیت نگاهش کردم و دستامو بهم چفت کردم...با چشمای تیزش بهم خیره شد
میکا: میشنویم
دنیل: الان بهتر شد...خب طبق حرف بانو لونا...انگاری نقشه جالبی در نظر داشتین
بجز پرسنل هیچکس تو کازینو نبود و در بسته بود و فقط و فقط ما چند نفر مونده بودیم تا همین ساعت داشتیم برنامه ریزی دقیقی میکردیم که سعی کنیم همه چیو خیلی عالی و دقیق پیش ببریم بدون اینکه چیزیو از قلم بندازیم ...نگاهی به سانا که از خستگی سرشو رو میز گذاشته بود کردم لبخند زدم و دستمو زیر چونه ام گذاشتم تا کمی استراحت کنم
جونگکوک: یدور مرور کنیم
همه با اعتراض داد زدیم
جونگکوک: خب میکا و لونا میرن پیش دنیل دقیقا همون عمارت به دروغ میگید نانا هنوز پیدا نشده و خبری ازش ندارید و منو تهیونگم انگار آب شدیم رفتیم تو زمین و حتی نمیدونستین ما رو گرفتن و جیمینم از سئول رفته برای مدتی...سانا و چان رو میبرین به عنوان جاسوس میندازیمشون به جون سام رونی قطعا دنیل این پیشنهادو قبول میکنه تا شک نکنیم...سانا و چان خودشونو به عنوان بچهای خواهرش جا میزنن و میگن دنیل واسه کارش از کره رفته یه مدت و باید پیش سام رونی بمونید دنیل هم مجبور میشه برای مدتی خبری ازش نباشه...و اینجوری دخالتی تو کارمون نمیکنه و بدون حضور مزاحمش کارمونو میکنیم...اینجوری خیلی راحت وزیر رو از بغل شاه کنار میزنیم...و کیش و مات
سانا و چان با نگرانی بهم نگاه کردن ترس تو چشماشون موج میزد
سانا: اما...اگه بلایی سرمون بیاره چی؟
تهیونگ خم شد و ادامه حرف جونگکوک رو پیش گرفت
تهیونگ: قراره تو یه شب کارو جمع کنیم...حداقل تو یه شب...اگه اتفاق غیر منتظره ای نیوفته
با گفتن این جمله فهمیدم خوابی و استراحتی در کار نیست سرمو با دستام گرفتم و تکونی به سرم دادم تا خواب از سرم بپره
جونگکوک: لالا نکنی اینجا
سرمو گرفتم بالا و بهش نگاه کردم لبخند محوی زدم و جوابی بهش ندادم که اخم پررنگی کرد نگاهمو ازش گرفتم و نزاشتم حرفی بزنه قطعا بخاطر این کارم اگه تنها گیرم بیاره سر به تنم نمیزاره...به تهیونگ خیره شدم
تهیونگ: ما سه تام به موقعش وارد کار میشیم البته با آدمای بیشتر...محافظت بالا تر
پوزخندی زد و به هممون نگاه کرد
نانا: آدمای بیشتر؟
سری تکون داد و لبخندی تحویلش داد
تهیونگ: واقعا فکر کردی ما سه تا میتونیم از پس اون همه بادیگارد بر بیایم؟ باید بگم کاملا درست فکر کردی! ولی دو نفرمون لنگ میزنن
به پاهاشون اشاره کرد...چان بلند شد و دستاشو کوبید رو میز از جا پریدم و با تعجب به حرکاتش خیره شدم...هنوز نیومده دیوونه شد
چان: منم هستم
سانا بلند شد و با اعتراض سرش داد زد
سانا: میخوای منو تنها ول کنی پیش اون عوضی؟
و بازم متقابلا سرش داد زد
چان: مگه بچه ای
تهیونگ خنده بلندی کرد
تهیونگ: چان...با ما میاد سانا بهتره یکم شجاعت به خرج بدی
جیمین: نه...نمیشه
جونگکوک دست به سینه شد و به جیمین خیره شد
جونگکوک: نکنه تو میخوای جای دو نفرو پر کنی؟
منو نانا و لونا سرمونو انداختیم پایین و زیر زیرکی به ضایع شدن جیمین خنده کوتاهی کردیم...داستان دراز ما فقط یه خواهر برادر کوچولو نیاز داشت
"۶:۳۰"
ماشین جونگکوکو با کلی زحمت گرفتم و با لونا سمت عمارتش رفتیم با ایستادنم جلو عمارتش یاد تمام اتفاقات تلخمون افتادم و همشون مثل فیلم از جلو چشمم رد شد
لونا: بهش فکر نکن
دستی به گونه ام کشید...لبخندی زدم و باهم سمت در ورودی عمارت قدم برداشتیم نفس عمیقی کشیدم و بدون در زدن در به رومون باز شد نگاهی بهم کردیم و با استرس وارد عمارت دنیل بزرگ شدیم که با چهره دنیل برخوردیم...با دیدن یه طرف صورتش که کاملا سوخته بود هینی کشیدم و جلوی دهنمو گرفتم دنیل دستاشو باز کرد و خندید
دنیل: نترسید بانو های من...منم مثل شما انسانم...فقط یکم پختم
لونا دستمو گرفت و منو سمت کاناپه کشوند و نشستیم این دختر چرا هیچ واکنشی نشون نمیده؟...دنیل با دوتا قهوه سمتمون اومد و نشست...این ترفند واقعا قدیمی بود
دنیل: عا عا...بدون نوشیدنی اصلا امکان نداره
دستمو دست فنجون قهوه بردم و تظاهر به خوردن کردم با دیدن فنجون لونا که خالی داشت برمیگشت سرجاش چشمامو بستم و تو دلم فحشی بهش دادم...این ترفند انگاری برای لونا معنی نداشت
دنیل: خب...از کجا شروع کنیم
میکا: چجوری بهت اعتماد کنیم؟
لونا ضربه ای به شونه ام زد و اخ بلندی تحویلش دادم
دنیل: نه نه...اشکالی نداره...خب من مدرکی برای اثبات کردنش ندارم ولی مجبورتونم نکردم اینجا بمونید...اگه مشکلی تو کار میبینید و فکر میکنید نیازی به کمک من ندارید در اینجا همیشه به روی شما بازه بانوی من
بانوی من؟ حاضر بودم تمام وعده های امروزم رو تو صورتش خالی کنم...هرچند غذای درستیم نخوردم...پا روی پا انداختم و با جدیت نگاهش کردم و دستامو بهم چفت کردم...با چشمای تیزش بهم خیره شد
میکا: میشنویم
دنیل: الان بهتر شد...خب طبق حرف بانو لونا...انگاری نقشه جالبی در نظر داشتین
- ۳۸.۴k
- ۱۵ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط