عشق به یادگار
و بالاخره، آخرین نامه. نامهای که با خطی لرزان و ناخوانا نوشته شده بود، انگار که ا/ت در آخرین لحظات زندگیاش، با تمام توانش، این کلمات را روی کاغذ آورده بود. نامهای که بوی عطر همیشگی ا/ت را میداد و مهر پایانی بر عشق ابدیشان بود.
«جونگکوک…
دیگر… دیگر توان ندارم… اما قلبم… قلبم فقط برای تو میتپد. به یادم باش… همیشه… دوستت دارم…
ا/ت»
جونگکوک دیگر نتوانست جلوی سیل اشکهایش را بگیرد. نامهها را در آغوش کشید، همانطور که ا/ت را در آغوش میکشید. گریه میکرد، گریهای از سر دلتنگی، از سر عشق، از سر اندوه . سالها از رفتن ا/ت میگذشت، اما با هر کلمه از این نامهها، خاطراتش زنده میشد، گویی که ا/ت همین امروز او را ترک کرده باشد.
او در میان این نامههای عاشقانه، نه تنها داراییهای خانوادگیاش را مرتب میکرد، بلکه گنجینهای گرانبها از عشق و خاطره را کشف کرده بود. عشقی که در تار و پود زندگیاش تنیده شده بود و حالا با خواندن این نامهها، دوباره شعلهور شده بود. او با یادآوری تمام آن لحظات شیرین و تلخ، دوباره عاشق ا/ت شده بود، عشقی عمیقتر، سوزانندهتر و ابدیتر از همیشه. احساس میکرد که روح ا/ت، در هر ورق از این نامههای عاشقانه، در هر نفسش، در هر تپش قلبش، حضور دارد. و این عشق، تنها و تنها میراثی بود که از همسرش، از عشق زندگیاش، برایش باقی مانده بود؛ میراثی که تا ابد در قلبش زنده میماند.
پایان.......
«جونگکوک…
دیگر… دیگر توان ندارم… اما قلبم… قلبم فقط برای تو میتپد. به یادم باش… همیشه… دوستت دارم…
ا/ت»
جونگکوک دیگر نتوانست جلوی سیل اشکهایش را بگیرد. نامهها را در آغوش کشید، همانطور که ا/ت را در آغوش میکشید. گریه میکرد، گریهای از سر دلتنگی، از سر عشق، از سر اندوه . سالها از رفتن ا/ت میگذشت، اما با هر کلمه از این نامهها، خاطراتش زنده میشد، گویی که ا/ت همین امروز او را ترک کرده باشد.
او در میان این نامههای عاشقانه، نه تنها داراییهای خانوادگیاش را مرتب میکرد، بلکه گنجینهای گرانبها از عشق و خاطره را کشف کرده بود. عشقی که در تار و پود زندگیاش تنیده شده بود و حالا با خواندن این نامهها، دوباره شعلهور شده بود. او با یادآوری تمام آن لحظات شیرین و تلخ، دوباره عاشق ا/ت شده بود، عشقی عمیقتر، سوزانندهتر و ابدیتر از همیشه. احساس میکرد که روح ا/ت، در هر ورق از این نامههای عاشقانه، در هر نفسش، در هر تپش قلبش، حضور دارد. و این عشق، تنها و تنها میراثی بود که از همسرش، از عشق زندگیاش، برایش باقی مانده بود؛ میراثی که تا ابد در قلبش زنده میماند.
پایان.......
- ۱۱.۸k
- ۳۰ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط