زیر نور ماه2 پارت 52

#زیر_نور_ماه
ᴘᴀʀᴛ 133:

«31 دسامبر، ویو دازای»

چویا: زود باش دیگه..فقط قد بلند کردی
از قطار اومدم پایین و چمدونا رو برداشتم
+ چقد غر میزنی به جونم چویا..من از دست تو بیست سال زودتر میمیرم
دست به سی//نه وایساد و اخماشو برد توهم
- از اونطرف همش به من میگی زود باش زود باش ولی خودت معطل میکنی..
رومو برگردوندم و نگاهی به چمدونا انداختم
+ خب میگی چیکار کنم.. تو که یه کمک به من نمیکنی
هیچی نگفت سرمو اوردم بالا تا نگاش کنم ولی..
+ هوی چیبیییی با تو داشتم حرف میزدماااا کجا میریییی
فوری چمدونا رو دنبال خودم کشیدم تا رسیدم بهش
دازای: چرا سرتو پایین میندازی میری..
نگاهی بهم انداخت و کلاهشو رو سرش محکم کرد
- ها..؟ هیچی فقط..یه لحظه حس کردم یکی داره نگامون میکنه..
پوف کلافه ای کشیدم و یکی از چمدونا رو بهش دادم
+ ما هنوز تو راه اهنیم خب طبیعیه تو این شلوغی کسی هم نگامون کنه..انقد حساس نباش..
مکث کوتاهی کردم و ادامه دادم: اونجا رو میبینی..؟ تا وقت رزرومون هنوز دو ساعت مونده..تا اون وقت بیا بریم یه قهوه ای چیزی بخوریم..
- من پول همراهم نیستاا..کارتام تو چمدونه
نیشخند زدم
+ اتفاقا کارتای من تو چمدونه هویجک.. کارتای تو توی جیبمه
اینو گفتم و فوری دویدم سمت کافه
- هاااا؟؟ خیلی کثافتی دازاییی خودم میکشمتتت

«عصر، ویو دازای»

+ اماده شدی؟
از پشت در جواب داد: ن هنوز
دستگیره درو گرفتم تا درو باز کنم ولی قفل بود
+ چرا درو قفل کردی..
- خب..چون دارم لباس عوض میکنم
چشامو چرخوندم و به دیوار تکیه دادم
+ تو هرچی خوب باشی تو بهونه اوردن افتضاحی چویا..
درو باز کرد و اومد بیرون
- چیزی گفتی..
+ ها..نه نه..بریم؟..
به سر تا پام نگاهی انداخت و اخم کرد
- بیرون برف میاد..چرا اینو پوشیدی..این که گرمایی نداره
+ خب..همین بسمه..زود زود سردم نمیشه..
- نه نمیشه..یه دقه همینجا وایسا..
دوباره رفت توی اتاق و با یه ژاکت مشکی برگشت
- نزدیک بود یادم بره که با خودم اوردمش..
مکث کرد و کتمو دراورد
- اینو پنج ماه پیش.. واسه تولدت خریده بودم.. ولی خب اونروز نشد که بهت بدمش..
هنوز ماتم برده بود
ژاکتو تنم کرد و بعد دوباره نگاهی بهم انداخت
- حالا میتونیم بریم..
سرمو به نشونه تایید تکون دادم و دنبالش راه افتادم..
هنوز برف میومد..
ولی دیگه سردم نبود..
ژاکتی که واسم خریده بود، خیلی خوب و گرم بود..
نگاهی بهش انداختم و بعد به زمین خیره شدم
+ خ..خب..ممنون، چویا..
لبخندی زد و دستمو گرفت
- زود باش بریم..
یه تاکسی گرفتیم و تا بالای کوه، تا همون کافه ای که هفت ماه پیش اومده بودیم تا ستاره های دنباله دار رو ببینیم رفتیم..
+ رسیدیم..
دستشو گرفتم و بردمش لب رودخونه
- تو واقعا..
+ بهت قول داده بودم که بیارمت تا فانوسا رو ببینیم.. مگه نه..
فرصت جواب دادن بهش ندادم و فوری توی قایقی که از قبل رزروش کرده بودم، کنار خودم نشوندمش..

«ویو چویا»

وسط رودخونه..
زیر نور ماه..
گلوله های ریز و درشت برف..
و نسیم ملایمی که موهای فندقیشو به حرکت در می اورد..و خبر نو شدن سال رو به همه جا میرسوندن..
همه اینا..
باعث میشد که غم ها و سختی های که کشیده بودم از یادم برن و..فقط به این فکر کنم که چقدر خوشحالم..
خوشحالم از اینکه کسیو کنار خودم دارم که باعث میشه به هیچی جز خودمون فکر نکنم
دازای: فکر کنم..دیگه باید وقتش باشه..
نگاهی بهم انداخت و دستشو اورد جلو
+ فندکتو بده بهم
از تو جیبم درش اوردم
- خودم روشنش میکنم
لبخندی زد و فانوسو اورد جلو
روشنش کردم
از فاصله های مختلف میتونستم بقیه رو هم ببینم که همزمان فانوساشونو روشن میکردن و بعضیا هم یخورده زودتر توی هوا رهاش کرده بودن..
همینطور که هنوز توی دستام گرفته بودمش، گرمای دستای دازایو هم کنارش حس کردم
دازای: بفرستیمش؟
+ نه..اول ارزو کن..
- ا..ارزو..؟
مکث کوتاهی کرد و ادامه داد: خب.. ارزو میکنم.. توی زندگی بعدیمون هم.. دوباره با هم باشیم.. البته اینبار.. بدون زجر کشیدن..
لبخند ملایمی زدم و به کهربای تو چشماش خیره شدم
+ منم ارزو میکنم.. واسه همیشه.. خاطره هایی که با هم داشتیم.. یادم بمونه.. و خودم.. توی زندگی بعدیمون پیدات کنم..
اینو گفتم و بعد..وایسادیم و فانوسو رها کردیم
سرمو بالا گرفته بودم و به نوری که دورتر و دورتر میشد خیره شدم
- چویا..
با شنیدن صداش سرمو پایین اوردم
باورم نمیشد
جلوی پام زانو زده بود و..چیزی که جلوم نگه داشته بود...
+ دازای..؟
لبخندی زد و همونطور که حلقه رو هنوز سمتم گرفته بود گفت: ناکاهارا چویا.. نابغه جاذبه.. با من.. توی خود//کشیه دونفره.. شرکت میکنی..؟..