تکیه گاه که می شوی فراتر از یک کوه باید باشی باید باشی هر

تکیه گاه که می شوی فراتر از یک کوه باید باشی باید باشی هرکجا حتی در انتهایِ یک خیابانِ باران خورده از سیلِ اشکهایش که بی پناه می شود و آغوشِ هیچ رهگذری را مرهم خستگی هایش نمی داند ببیند تو را تا تو قدمهایش را یکی دو تا بردارد ...
دیدگاه ها (۱)

وطن یعنی فراتر از مرزها، فراتر از نام‌ها و نقشه‌ها... وطن یع...

می‌گویند «او رفته است»؛ کلمه‌ها را طوری ادا می‌کنند که انگار...

اگرچه برخی انقلابی نماها در میادین با پلاکاردهای تهمت

خارج از چارچوب Part 2:آره وایولت تنها کسی که هرگز هدیه ای بر...

سناریو از شخصیت های توکیو ریونجرز☆موقعیت:~» توی دفترت درباره...

تک پارتی ویو ا.ت صدای باز شدن در سکوت سنگین خونه رو شکست ساع...

خسف | قصه سی و یکم: امام رضا (ع) (بخش سوم)

چند پارتیپارت۳ا.ت به سرعت درِ شیشه‌ایِ سوپرمارکت را قفل کرد ...

𝙈𝙮 𝙧𝙚𝙙 𝙡𝙞𝙤𝙣 / part⁴" توصیف در یک جمله:آغازِ یک صبحِ عاشقانه"...

007-پنهان در مه - پارت ۸۷

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط