~پارت۳~
با اینکه لایکارو به شرطا نرسوندید ولی من این پارتو به شما عیدی برای عید میدم. راستی عیدتون مبارک 🥹💗🎀
ویو ا.ت:
سه تا پسر کراش وارد شدن.
پسرایی که انگار اومده بودن تا چشم همه رو به خودشون خیره کنن.
اولی(تهیونگ) بود، با اون موهای یه کم ریخته رو صورتش و یه لبخند مرموز.
دومی (جیمین،) با چشمای شیطون و یه لبخند گربهمانند.
و سومی… (جونگ کوک.)
این جونگ کوک، خدای من! قیافهاش جوری بود که انگار سرما رو با خودش آورده بود. قد بلند، هیکل ورزشی، ولی صورتش کاملاً بیاحساس. انگار هیچچیزی نمیتونست تکونش بده.
رفتن نشستن سر میزی که انگار از قبل براشون رزرو شده بود.
بعد من، (ا.ت،) رفتم سمتشون که سفارش بگیرم.
+«سلام… چی میل دارید؟»
تهیونگ با همون لبخند شیطنتآمیزش گفت: «یه قهوه تلخ…»
جیمین گفت: «منم یه هات چاکلت داغ.»
و جونگ کوک؟ سرشو بلند نکرد. آروم گفت:«هیچی.»
منم گفتم: «مطمئنید؟ یه قهوه شاید…؟»
اینبار جونگ کوک سرشو بلند کرد. یه نگاه بهم انداخت. فقط یه نگاه کوتاه، ولی انگار داشت تمام وجودمو میخوند. بعد دوباره گفت: «نه. ممنون.»
همینکه خواستم برگردم، دیدم دارن بلند میشن. بدون اینکه چیزی سفارش بدن!
همه تو کافه مونده بودن.
ولی جیمین، قبل از اینکه از در بیرون بره، برگشت سمت من و گفت: «ا.ت… اسمت همینه، درسته؟»
منم خشکم زد! چطور اسم منو میدونست؟ نه من خودم معرفی کرده بودم، نه لارا و رزیتا.
همینجوری که داشتم با تعجب نگاهش میکردم، جونگ کوک یه نگاه دیگه بهم انداخت. این دفعه انگار داشت سعی میکرد قیافهام رو تو ذهنش حک کنه. بعد هر سه تاشون رفتن بیرون.
وقتی در رو بستن، لارا و رزیتا دویدن سمتم: «اینا از کجا اسمتو فهمیدن؟!»
و من؟ فقط داشتم به اون نگاه جونگ کوک فکر میکردم. یه چیزی توش بود که هم ترسناک بود، هم… یه جورایی عجیب غریب، جذاب.
.کیوتا وقتی میگم جونگ کوک و.... ا.ت اسماشون رو نمیدونه ولی تو داستان برای اینکه متوجه بشید کیه اسماشون رو گفتم
.
.
.
.
.
شرط ما :
~۷لایک~. ~۱۰ کامنت ~. سه فالور جدید.
هم شما به من عیدی بدید . زیاد ترن شد ممنون میشم
دوستتون دارم کیوتا حمایت کنید🎀
ویو ا.ت:
سه تا پسر کراش وارد شدن.
پسرایی که انگار اومده بودن تا چشم همه رو به خودشون خیره کنن.
اولی(تهیونگ) بود، با اون موهای یه کم ریخته رو صورتش و یه لبخند مرموز.
دومی (جیمین،) با چشمای شیطون و یه لبخند گربهمانند.
و سومی… (جونگ کوک.)
این جونگ کوک، خدای من! قیافهاش جوری بود که انگار سرما رو با خودش آورده بود. قد بلند، هیکل ورزشی، ولی صورتش کاملاً بیاحساس. انگار هیچچیزی نمیتونست تکونش بده.
رفتن نشستن سر میزی که انگار از قبل براشون رزرو شده بود.
بعد من، (ا.ت،) رفتم سمتشون که سفارش بگیرم.
+«سلام… چی میل دارید؟»
تهیونگ با همون لبخند شیطنتآمیزش گفت: «یه قهوه تلخ…»
جیمین گفت: «منم یه هات چاکلت داغ.»
و جونگ کوک؟ سرشو بلند نکرد. آروم گفت:«هیچی.»
منم گفتم: «مطمئنید؟ یه قهوه شاید…؟»
اینبار جونگ کوک سرشو بلند کرد. یه نگاه بهم انداخت. فقط یه نگاه کوتاه، ولی انگار داشت تمام وجودمو میخوند. بعد دوباره گفت: «نه. ممنون.»
همینکه خواستم برگردم، دیدم دارن بلند میشن. بدون اینکه چیزی سفارش بدن!
همه تو کافه مونده بودن.
ولی جیمین، قبل از اینکه از در بیرون بره، برگشت سمت من و گفت: «ا.ت… اسمت همینه، درسته؟»
منم خشکم زد! چطور اسم منو میدونست؟ نه من خودم معرفی کرده بودم، نه لارا و رزیتا.
همینجوری که داشتم با تعجب نگاهش میکردم، جونگ کوک یه نگاه دیگه بهم انداخت. این دفعه انگار داشت سعی میکرد قیافهام رو تو ذهنش حک کنه. بعد هر سه تاشون رفتن بیرون.
وقتی در رو بستن، لارا و رزیتا دویدن سمتم: «اینا از کجا اسمتو فهمیدن؟!»
و من؟ فقط داشتم به اون نگاه جونگ کوک فکر میکردم. یه چیزی توش بود که هم ترسناک بود، هم… یه جورایی عجیب غریب، جذاب.
.کیوتا وقتی میگم جونگ کوک و.... ا.ت اسماشون رو نمیدونه ولی تو داستان برای اینکه متوجه بشید کیه اسماشون رو گفتم
.
.
.
.
.
شرط ما :
~۷لایک~. ~۱۰ کامنت ~. سه فالور جدید.
هم شما به من عیدی بدید . زیاد ترن شد ممنون میشم
دوستتون دارم کیوتا حمایت کنید🎀
- ۱۱.۰k
- ۲۹ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط