سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت 7
این برای اولین باری بود که مادرم میخواست در مورد پدرم صحبت کند
کسی که برای من وجود خارجی نداشت و مانند غریبهها بود مادرم گفت:
-بله
چند دقیقه بعد من و مادرم به طبقه آخر قصر رسیده بودیم
در این طبقه دو اتاق بت درهای همیشه بسته قرار داشتند یکی کتابخانه و دیگری اتاقی با دری از جنس بلوط که نقشی از عقاب روی آن حک شده بود
- این دیگه چیه ؟
من به عقابی نگاه میکردم که ماری را به دهان گرفته بود تا دیروز تنها عقابی بر روی در نقش بسته بود که باز هم به بزرگی این عقاب نبود
من با تعجب به مادرم نگاه کردم
- چطور ممکنه این نقش ها قبلاً وجود نداشت ؟!
- راستش رو بخوای این اتاق متعلق به توست و حالا که وارد سن پانزده سالگی شدی میتونی وارد این اتاق بشی
فکر کنم مادرم میتوانست برق شرارت را در چشمانم ببینید
برقی که بیشتر از سر کنجکاوی بود لحظه ای آنچنان خوشحال شدم که خودم را در آغوش مادرم انداختم
- خدای من مگه بچه شدی !
هنوز باور نمیکردم که به آرزوی دیرینه خودم رسیده باشم حتی توی خواب هم نمیدیدم که بتوانم وارد این اتاق شوم
به همان سرعت از بغل مادرم جدا شدم
من هنوز تصویری از آنچه که در این چند ساعت بر مادرم گذشته بود نداشتم نگاهم به سمت در اتاق چرخید
- چرا معطلی
من به دستگیره نگاه کردم با تمام وجودم میخواستم در را لمس کنم
دستگیره ای که تا دیروز وجود خارجی نداشت
حتی قبل از اینکه به در نزدیک شوم حسی به من میگفت که با وارد شدن به این اتاق زندگی ام از حالت یکنواختی در می آید
با احتیاط دستم را روی دستگیره گذاشتم و با فشار اندکی دستگیره را به سمت پایین فشار دادم
همزمان صدای تلق تلق عجیبی از پشت در بلند شد
صدا بیشتر شبیه صدای زنجیرهایی بود که روی هم میغلتیدن ، لحظه ای از فکر اینکه ممکنه کسی در را با زنجیر قفل کرده باشد به خنده افتادم
مدتی طول کشید تا در با صدای قیژ قیژ بلندی باز شد مدتی که برای من به اندازه یک عمر طول کشید
از شدت هیجان نفس هایم به شمارش افتاده بود چشمانم را بسته بودم
دوست داشتم به یکباره بازشان کنم شاید داشتم مثل یک احمق رفتار میکردم
زمانی که چشمانم را باز کردم با صحنهای بروبرو شدم که حتی در خواب هم تصورش را نمیکردم
برقی کور کننده از اشیاء داخل اتاق نشات گرفته بود این تصور را در من ایجاد کرده بود که تمام اتاق را از
طلای خالص ساخته اند حتی مادرم هم از دیدم زیبایی غیر قابل وصف اتاق شگفت زده شده بود پاهایم بدون اینکه اراده کرده باشم مرا به داخل اتاق سوق دادند هرگز تصور چنین اتاقی را نداشتم
محلی که من واردش شده بودم دوبرابر بزرگتر از اتاق های
دیگر قصر بود
تختی بزرگ در گوشه اتاق قرار داشت
به نظر میآمد که جنس تخت از چوب گردو باشد
بر روی لبه های تخت نقش هایی از سه حیوان با ظرافت حکاکی شده بود تا به حال تا به حال تختی به این زیبایی ندیده بودم عقاب ، مار و یک پرنده عجیب
توجه من به سمت جعبه ی طلایی رنگ جلب شد
جعبه در وسط اتاق بر روی میزی دایرهای شکل قرار گرفته بود
مادرم هم نزدیک به جعبه ایستاده بود و با حالت خاصی به جعبه نگاه میکرد
نگاهم بر روی جعبه قفل شده بود
این برای اولین باری بود که مادرم میخواست در مورد پدرم صحبت کند
کسی که برای من وجود خارجی نداشت و مانند غریبهها بود مادرم گفت:
-بله
چند دقیقه بعد من و مادرم به طبقه آخر قصر رسیده بودیم
در این طبقه دو اتاق بت درهای همیشه بسته قرار داشتند یکی کتابخانه و دیگری اتاقی با دری از جنس بلوط که نقشی از عقاب روی آن حک شده بود
- این دیگه چیه ؟
من به عقابی نگاه میکردم که ماری را به دهان گرفته بود تا دیروز تنها عقابی بر روی در نقش بسته بود که باز هم به بزرگی این عقاب نبود
من با تعجب به مادرم نگاه کردم
- چطور ممکنه این نقش ها قبلاً وجود نداشت ؟!
- راستش رو بخوای این اتاق متعلق به توست و حالا که وارد سن پانزده سالگی شدی میتونی وارد این اتاق بشی
فکر کنم مادرم میتوانست برق شرارت را در چشمانم ببینید
برقی که بیشتر از سر کنجکاوی بود لحظه ای آنچنان خوشحال شدم که خودم را در آغوش مادرم انداختم
- خدای من مگه بچه شدی !
هنوز باور نمیکردم که به آرزوی دیرینه خودم رسیده باشم حتی توی خواب هم نمیدیدم که بتوانم وارد این اتاق شوم
به همان سرعت از بغل مادرم جدا شدم
من هنوز تصویری از آنچه که در این چند ساعت بر مادرم گذشته بود نداشتم نگاهم به سمت در اتاق چرخید
- چرا معطلی
من به دستگیره نگاه کردم با تمام وجودم میخواستم در را لمس کنم
دستگیره ای که تا دیروز وجود خارجی نداشت
حتی قبل از اینکه به در نزدیک شوم حسی به من میگفت که با وارد شدن به این اتاق زندگی ام از حالت یکنواختی در می آید
با احتیاط دستم را روی دستگیره گذاشتم و با فشار اندکی دستگیره را به سمت پایین فشار دادم
همزمان صدای تلق تلق عجیبی از پشت در بلند شد
صدا بیشتر شبیه صدای زنجیرهایی بود که روی هم میغلتیدن ، لحظه ای از فکر اینکه ممکنه کسی در را با زنجیر قفل کرده باشد به خنده افتادم
مدتی طول کشید تا در با صدای قیژ قیژ بلندی باز شد مدتی که برای من به اندازه یک عمر طول کشید
از شدت هیجان نفس هایم به شمارش افتاده بود چشمانم را بسته بودم
دوست داشتم به یکباره بازشان کنم شاید داشتم مثل یک احمق رفتار میکردم
زمانی که چشمانم را باز کردم با صحنهای بروبرو شدم که حتی در خواب هم تصورش را نمیکردم
برقی کور کننده از اشیاء داخل اتاق نشات گرفته بود این تصور را در من ایجاد کرده بود که تمام اتاق را از
طلای خالص ساخته اند حتی مادرم هم از دیدم زیبایی غیر قابل وصف اتاق شگفت زده شده بود پاهایم بدون اینکه اراده کرده باشم مرا به داخل اتاق سوق دادند هرگز تصور چنین اتاقی را نداشتم
محلی که من واردش شده بودم دوبرابر بزرگتر از اتاق های
دیگر قصر بود
تختی بزرگ در گوشه اتاق قرار داشت
به نظر میآمد که جنس تخت از چوب گردو باشد
بر روی لبه های تخت نقش هایی از سه حیوان با ظرافت حکاکی شده بود تا به حال تا به حال تختی به این زیبایی ندیده بودم عقاب ، مار و یک پرنده عجیب
توجه من به سمت جعبه ی طلایی رنگ جلب شد
جعبه در وسط اتاق بر روی میزی دایرهای شکل قرار گرفته بود
مادرم هم نزدیک به جعبه ایستاده بود و با حالت خاصی به جعبه نگاه میکرد
نگاهم بر روی جعبه قفل شده بود
- ۱.۵k
- ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط