🥀 شیطان من
🥀 شیطان من
پارت ۵ | رازی در تاریکی
عمارت گو وون – ساعت ۱۲ شب
گو وون کنار پنجره ایستاده بود. باران آرامی می‌بارید و ذهنش هنوز درگیر حرف‌هایی بود که به دو هی زده بود.
ناگهان صدای تلفنش بلند شد.
گو وون: بله؟
صدای مردی از پشت خط:
مرد: ارباب، یه اتفاق عجیب افتاده. قدرتتون دوباره داره ضعیف می‌شه.
گو وون با عصبانیت گفت:
گو وون: غیرممکنه!
مرد: از وقتی اون دختر وارد زندگیتون شده، همه‌چیز تغییر کرده.
گو وون تماس را قطع کرد.
صبح روز بعد – شرکت میرا
دو هی وارد اتاقش شد. روی میزش یک جعبه مشکی قرار داشت.
جعبه را باز کرد. داخل آن یک گردنبند قدیمی و یک نامه بود.
روی نامه نوشته شده بود:
«خانم دو هی، به کسی که کنارتان است اعتماد نکنید. او چیزی را از شما پنهان کرده که ممکن است زندگی‌تان را تغییر دهد.»
دو هی با نگرانی نامه را کنار گذاشت.
در همین لحظه گو وون وارد اتاق شد.
گو وون: صبح بخیر، خانم رئیس.
دو هی: این گردنبند مال توئه؟
گو وون با دیدن گردنبند ناگهان ساکت شد.
دو هی: چرا رنگت پرید؟ این چیه؟
گو وون آرام به طرف میز رفت و گردنبند را برداشت.
گو وون: این رو از کجا آوردی؟
دو هی: روی میزم بود. حالا جواب منو بده!
گو وون چند لحظه به گردنبند خیره ماند.
گو وون: این متعلق به کسیه که سال‌ها پیش به خاطر من از بین رفت...
دو هی: یعنی چی؟
گو وون: دو هی، بعضی از گذشته‌ها بهتره هیچ‌وقت زنده نشن.
دو هی با ناراحتی گفت:
دو هی: تو همیشه همین‌طوری هستی! هر وقت یه سؤال می‌پرسم، فرار می‌کنی!
گو وون به چشم‌هایش نگاه کرد.
گو وون: چون می‌ترسم حقیقت رو بدونی و دیگه هیچ‌وقت نخوای منو ببینی.
دو هی آرام گفت:
دو هی: شاید بهتر باشه خودم تصمیم بگیرم که می‌خوام بمونی یا بری...
گو وون برای لحظه‌ای سکوت کرد.
همان شب – پشت پنجره عمارت
مرد ناشناسی از دور به عمارت نگاه می‌کرد.
تلفنش را بیرون آورد و گفت:
مرد ناشناس: بالاخره پیداش کردم... نقطه‌ضعف شیطان!
پایان پارت ۵ 🖤🥀
ادامه دارد...
پارت ۵ | رازی در تاریکی
عمارت گو وون – ساعت ۱۲ شب
گو وون کنار پنجره ایستاده بود. باران آرامی می‌بارید و ذهنش هنوز درگیر حرف‌هایی بود که به دو هی زده بود.
ناگهان صدای تلفنش بلند شد.
گو وون: بله؟
صدای مردی از پشت خط:
مرد: ارباب، یه اتفاق عجیب افتاده. قدرتتون دوباره داره ضعیف می‌شه.
گو وون با عصبانیت گفت:
گو وون: غیرممکنه!
مرد: از وقتی اون دختر وارد زندگیتون شده، همه‌چیز تغییر کرده.
گو وون تماس را قطع کرد.
صبح روز بعد – شرکت میرا
دو هی وارد اتاقش شد. روی میزش یک جعبه مشکی قرار داشت.
جعبه را باز کرد. داخل آن یک گردنبند قدیمی و یک نامه بود.
روی نامه نوشته شده بود:
«خانم دو هی، به کسی که کنارتان است اعتماد نکنید. او چیزی را از شما پنهان کرده که ممکن است زندگی‌تان را تغییر دهد.»
دو هی با نگرانی نامه را کنار گذاشت.
در همین لحظه گو وون وارد اتاق شد.
گو وون: صبح بخیر، خانم رئیس.
دو هی: این گردنبند مال توئه؟
گو وون با دیدن گردنبند ناگهان ساکت شد.
دو هی: چرا رنگت پرید؟ این چیه؟
گو وون آرام به طرف میز رفت و گردنبند را برداشت.
گو وون: این رو از کجا آوردی؟
دو هی: روی میزم بود. حالا جواب منو بده!
گو وون چند لحظه به گردنبند خیره ماند.
گو وون: این متعلق به کسیه که سال‌ها پیش به خاطر من از بین رفت...
دو هی: یعنی چی؟
گو وون: دو هی، بعضی از گذشته‌ها بهتره هیچ‌وقت زنده نشن.
دو هی با ناراحتی گفت:
دو هی: تو همیشه همین‌طوری هستی! هر وقت یه سؤال می‌پرسم، فرار می‌کنی!
گو وون به چشم‌هایش نگاه کرد.
گو وون: چون می‌ترسم حقیقت رو بدونی و دیگه هیچ‌وقت نخوای منو ببینی.
دو هی آرام گفت:
دو هی: شاید بهتر باشه خودم تصمیم بگیرم که می‌خوام بمونی یا بری...
گو وون برای لحظه‌ای سکوت کرد.
همان شب – پشت پنجره عمارت
مرد ناشناسی از دور به عمارت نگاه می‌کرد.
تلفنش را بیرون آورد و گفت:
مرد ناشناس: بالاخره پیداش کردم... نقطه‌ضعف شیطان!
پایان پارت ۵ 🖤🥀
ادامه دارد...
- ۱۰۷
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
