مه در آغوش یخ
مه در آغوش یخ
فصل اول – قسمت دوم
صدای برخورد شمشیرها در قلعهٔ بینهایت می‌پیچید.
یوکا با تمام قدرت داسش را حرکت داد و ضربهٔ موزان را دفع کرد. چند قدم عقب رفت و نفس عمیقی کشید.
موزان: «فکر می‌کنی با این سلاح می‌تونی من رو شکست بدی؟»
یوکا: «تا وقتی زنده‌ام، برای شکست دادنت تلاش می‌کنم!»
موزان با سرعت به سمت یوکا حمله کرد. یوکا جاخالی داد، اما یکی از ضربه‌هایش به شانهٔ او برخورد کرد.
یوکا روی زمین افتاد و داسش چند متر دورتر پرتاب شد.
موزان به او نزدیک شد.
موزان: «بهتره تسلیم بشی. هنوز چیزهای زیادی هست که درباره‌شون نمی‌دونی.»
یوکا دستش را روی زمین گذاشت و به‌آرامی بلند شد.
یوکا: «من هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شم.»
در همین لحظه، صدای شکستن چوب از پشت سر موزان شنیده شد.
موزان برگشت. یکی از درهای قلعه ناگهان باز شده بود و چند شیطان وارد راهرو شدند.
موزان با عصبانیت به آن‌ها نگاه کرد.
موزان: «چه کسی به شما اجازه داد وارد اینجا بشید؟!»
یکی از شیاطین با ترس سرش را پایین انداخت.
شیطان: «سرورم... یک شکارچی وارد بخش شرقی قلعه شده.»
موزان برای لحظه‌ای سکوت کرد.
موزان: «یک شکارچی؟»
در قسمت دیگری از قلعه، مویچیرو همچنان با کوکوشیبو مبارزه می‌کرد.
ضربه‌های پیاپی شمشیرها باعث شده بود دیوارهای اطراف آسیب ببینند.
کوکوشیبو: «توانایی‌هایت قابل توجه است، اما هنوز نمی‌توانی مرا شکست بدهی.»
مویچیرو: «تا وقتی شکست نخوردم، مبارزه تموم نشده.»
مویچیرو با سرعت به سمت او رفت و ضربه‌ای وارد کرد. کوکوشیبو شمشیرش را بالا آورد و حمله را دفع کرد.
ناگهان صدای انفجاری از دور شنیده شد.
هر دو برای لحظه‌ای به سمت صدا نگاه کردند.
مویچیرو: «یوکا...»
کوکوشیبو از این فرصت استفاده کرد و ضربه‌ای به او زد. مویچیرو روی زمین افتاد، اما سریع بلند شد.
کوکوشیبو: «حواست به مبارزه نیست.»
مویچیرو: «چون یکی از دوستام اینجاست.»
یوکا توانسته بود داسش را دوباره به دست بگیرد. شیاطین اطرافش را محاصره کرده بودند.
یکی از آن‌ها به سمتش حمله کرد.
یوکا: «تنفس یخ، فرم دوم!»
ضربهٔ داسش شیطان را به عقب پرتاب کرد. اما پیش از اینکه بتواند به سراغ بقیه برود، صدای موزان را شنید.
موزان: «کافیه!»
تمام شیاطین عقب رفتند.
موزان به یوکا نزدیک شد.
موزان: «امشب از این قلعه زنده بیرون نمی‌ری.»
یوکا آمادهٔ حمله شد، اما ناگهان صدای شکستن یکی از دیوارها بلند شد.
مردی با لباس شکارچیان شیطان وارد راهرو شد. یوکا با دیدن او برای لحظه‌ای متعجب ماند.
یوکا: «تو اینجا چیکار می‌کنی؟!»
مرد به موزان نگاه کرد و شمشیرش را بیرون کشید.
مرد: «اومدم کمکت کنم.»
موزان لبخندش را از دست داد.
موزان: «پس امشب مهمان‌های بیشتری داریم...»
یوکا کنار مرد ایستاد.
یوکا: «باید هرچه زودتر مویچیرو رو پیدا کنیم.»
مرد سرش را تکان داد.
مرد: «پس عجله کن. این قلعه به‌زودی تغییر شکل می‌ده.»
در همان لحظه، صدای ساز ناکیمه بلند شد و کف قلعه شروع به حرکت کرد.
یوکا به راهرویی که مویچیرو در آن بود نگاه کرد.
یوکا: «مویچیرو... منتظرم بمون.»
اما موزان هنوز مقابل آن‌ها ایستاده بود.
موزان: «فکر کردید به همین راحتی اجازه می‌دم برید؟»
مرد ناشناس شمشیرش را بالا آورد.
مرد: «پس اول باید از من عبور کنی.»
پایان قسمت دوم
فصل اول – قسمت دوم
صدای برخورد شمشیرها در قلعهٔ بینهایت می‌پیچید.
یوکا با تمام قدرت داسش را حرکت داد و ضربهٔ موزان را دفع کرد. چند قدم عقب رفت و نفس عمیقی کشید.
موزان: «فکر می‌کنی با این سلاح می‌تونی من رو شکست بدی؟»
یوکا: «تا وقتی زنده‌ام، برای شکست دادنت تلاش می‌کنم!»
موزان با سرعت به سمت یوکا حمله کرد. یوکا جاخالی داد، اما یکی از ضربه‌هایش به شانهٔ او برخورد کرد.
یوکا روی زمین افتاد و داسش چند متر دورتر پرتاب شد.
موزان به او نزدیک شد.
موزان: «بهتره تسلیم بشی. هنوز چیزهای زیادی هست که درباره‌شون نمی‌دونی.»
یوکا دستش را روی زمین گذاشت و به‌آرامی بلند شد.
یوکا: «من هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شم.»
در همین لحظه، صدای شکستن چوب از پشت سر موزان شنیده شد.
موزان برگشت. یکی از درهای قلعه ناگهان باز شده بود و چند شیطان وارد راهرو شدند.
موزان با عصبانیت به آن‌ها نگاه کرد.
موزان: «چه کسی به شما اجازه داد وارد اینجا بشید؟!»
یکی از شیاطین با ترس سرش را پایین انداخت.
شیطان: «سرورم... یک شکارچی وارد بخش شرقی قلعه شده.»
موزان برای لحظه‌ای سکوت کرد.
موزان: «یک شکارچی؟»
در قسمت دیگری از قلعه، مویچیرو همچنان با کوکوشیبو مبارزه می‌کرد.
ضربه‌های پیاپی شمشیرها باعث شده بود دیوارهای اطراف آسیب ببینند.
کوکوشیبو: «توانایی‌هایت قابل توجه است، اما هنوز نمی‌توانی مرا شکست بدهی.»
مویچیرو: «تا وقتی شکست نخوردم، مبارزه تموم نشده.»
مویچیرو با سرعت به سمت او رفت و ضربه‌ای وارد کرد. کوکوشیبو شمشیرش را بالا آورد و حمله را دفع کرد.
ناگهان صدای انفجاری از دور شنیده شد.
هر دو برای لحظه‌ای به سمت صدا نگاه کردند.
مویچیرو: «یوکا...»
کوکوشیبو از این فرصت استفاده کرد و ضربه‌ای به او زد. مویچیرو روی زمین افتاد، اما سریع بلند شد.
کوکوشیبو: «حواست به مبارزه نیست.»
مویچیرو: «چون یکی از دوستام اینجاست.»
یوکا توانسته بود داسش را دوباره به دست بگیرد. شیاطین اطرافش را محاصره کرده بودند.
یکی از آن‌ها به سمتش حمله کرد.
یوکا: «تنفس یخ، فرم دوم!»
ضربهٔ داسش شیطان را به عقب پرتاب کرد. اما پیش از اینکه بتواند به سراغ بقیه برود، صدای موزان را شنید.
موزان: «کافیه!»
تمام شیاطین عقب رفتند.
موزان به یوکا نزدیک شد.
موزان: «امشب از این قلعه زنده بیرون نمی‌ری.»
یوکا آمادهٔ حمله شد، اما ناگهان صدای شکستن یکی از دیوارها بلند شد.
مردی با لباس شکارچیان شیطان وارد راهرو شد. یوکا با دیدن او برای لحظه‌ای متعجب ماند.
یوکا: «تو اینجا چیکار می‌کنی؟!»
مرد به موزان نگاه کرد و شمشیرش را بیرون کشید.
مرد: «اومدم کمکت کنم.»
موزان لبخندش را از دست داد.
موزان: «پس امشب مهمان‌های بیشتری داریم...»
یوکا کنار مرد ایستاد.
یوکا: «باید هرچه زودتر مویچیرو رو پیدا کنیم.»
مرد سرش را تکان داد.
مرد: «پس عجله کن. این قلعه به‌زودی تغییر شکل می‌ده.»
در همان لحظه، صدای ساز ناکیمه بلند شد و کف قلعه شروع به حرکت کرد.
یوکا به راهرویی که مویچیرو در آن بود نگاه کرد.
یوکا: «مویچیرو... منتظرم بمون.»
اما موزان هنوز مقابل آن‌ها ایستاده بود.
موزان: «فکر کردید به همین راحتی اجازه می‌دم برید؟»
مرد ناشناس شمشیرش را بالا آورد.
مرد: «پس اول باید از من عبور کنی.»
پایان قسمت دوم
- ۱۶۱
- ۲۲ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
