وانشات تهیونگ تو یه قاتلی(پارت۴)

ملانی:
چهره یه نفرشون دیدم بقیه شون پشت شون به من بود
از پشت لباس آقای اندرسون گرفتن به سمت میز کشوندن
بین خودشون حرف میزدن نمیشنیدم
که آقای اندرسون به سمت بیرون بردن گفتن بقیرو بکشید
ترس همرو برداشت که اون آدما از صندلی بلند شدن
اسلحه ها به سمت ما نشونه رفت
یکی شون خانم مین جلو برد یه گلوله تو مغزش خالی کرد
از ترس جیغی زدم
سوفی دستم گرفت گفت بدو
خواستیم بدوایم که گلوله ای از بغلم رد شد خشکم زد
از لباسمون گرفتن مون بردن جلو اون آدم
سوفی جیغ جیغ میکرد منو ول کنن لعنتی به فکر خودش نیست اصلا
منو جلو بردن دستم رویه شکمم فشردم
سوفی ادامه داد اون گناه داره بارداره بی‌خیالش بشید
تنم از ترس می‌لرزید
که چشمم افتاد به یکی از اون آدمایی که میخواستن برن
از تعجب چشمام گرد شد اونم مستقیماً منو دید تعجب کرد بعد به شکمم نگاه کرد
مغرور جلو اومد با اشاره انگشتش آدمای اطراف مون کنار رفتن
سوفی که موهاش تویه دست اون یارو بود لگد میپروند داد میزد می‌گفت سمت من نیاد
با صدای گلوله ترسی کردم برگشتم پشت سرم نگاه کردم
همه مرده بودن....
دستام داشت می‌لرزید
دوباره به اون آدم خیره شدم که گفت چند ماهته
نفسم بالا نمی اومد به سوفی نگاه کردم که نگران نگاهم میکرد
گفتم...پن.ج
نگاهش بین من سوفی انداخت
به آدم کنارش گفت وکلای پرنده نیکلاس احمقن
با شنیدن اسم نیکلاس بیشتر متعجب شدم اون نیکلاس از کجا می‌شناخت
اصلحش در آورد
رو به روم گرفت برای یه لحظه نفسم رفت
گفت راه بیوفت
یه قدم به سمت عقب گذاشتم که سوفی خودش بلاخره آزاد کرد دوید طرفم
مغرور به سوفی نگاه کرد گفت خانم مورلند دخالت های بیجاتون تویه پرونده نیکلاوس باعث میشه دردناک تر طلب مرگ تون باشم
منو سوفی همو نگاه کردیم نمی‌دونستیم چی بگیم
مارو الان برای پرونده خودمون گیر انداخته بودن
که دوتا اسلحه رو کمرمون نشست به سمت در حرکت کردیم....