مثل باده سرده پاییز غم لعنتی به من زد،،حتی باغبون نفهمید

مثل باده سرده پاییز غم لعنتی به من زد،،حتی باغبون نفهمید که چه عافتی به من زد،،رگ و ریشهام سیاه شد توتنم جوونه خشکید،،حتی دل صبورم به غم زمونه خندید.