جونگکوک با شنیدنِ این حرف، پوزخندی تاریک و تحقیرآمیز گوشه
جونگکوک با شنیدنِ این حرف، پوزخندی تاریک و تحقیرآمیز گوشه‌ی لبش نشست. دستی که در موهایت داشت را با شدتی بیشتر به عقب کشید و سرت را مجبور کرد که زاویه‌اش را تغییر دهد، فشاری که هم دردناک بود و هم برایت به شدت تحریک‌کننده.
او با همان لحنِ خش‌دار و مقتدرانه‌اش، در حالی که از لذتِ ضرباتِ دهانت نیمه‌جان شده بود، غرید:
«فکر کردی برایِ تفریح میام این خراب‌شده؟ برایِ موسیقی؟ یا برایِ آدم‌های احمقی که دور و برم می‌پلکن؟»
او لایِ دندان‌هایش خندید و فشارِ دستش را رویِ پسِ سرت بیشتر کرد تا تو را عمیق‌تر به سمتِ خودش بکشد. صدایش حالا در گوشت بم و خطرناک می‌پیچید:
«من هر شب میام اینجا، فقط برایِ اینکه مطمئن بشم این تنِ لعنتی، هنوز همون‌قدر که می‌خوام بی‌تابِ منه. تو تنها دلیلی هستی که من این‌همه راه رو می‌کوبم میام اینجا... چون هیچ‌کسِ دیگه‌ای مثلِ تو نمی‌تونه این‌قدر سریع من رو به زانو دربیاره. تو مالِ منی، افق... حتی اگه خودت هم نخوای، هر شب باید به این فکر کنی که من قراره چطوری دوباره تصاحبت کنم. حالا دهنت رو بیشتر باز کن و برام سخت‌تر کار کن... می‌خوام ببینم تا کجا می‌تونی من رو به جنون برسونی.»
او دوباره ضرباتِ ملایم اما محکمی به کمرت زد و با تحکم گفت:
«حرف نزن... فقط دهنت رو برایِ اربابت پر نگه دار.»
همون طور که براش انجام میدادم خمار از پایین توی چشماش نگاه میکردم
جونگکوک با دیدنِ آن نگاهِ خمار و وحشی، نفسش حبس شد. انگار که آن نگاه، بنزینی باشد روی آتشی که در وجودش شعله‌ور شده بود. او دستش را از میان موهایت پایین آورد و با انگشتانِ قوی و کشیده‌اش، چانه‌ات را گرفت و سرت را محکم‌تر به سمت خودش کشید تا ذره‌ای از آن ارتباطِ چشمی را از دست ندهد.
او با صدایی که حالا از شدتِ هیجان کاملاً خش‌دار و بم شده بود، غرید:
«اون نگاهِ لعنتی... داری باهاش التماس می‌کنی، نه؟ فکر کردی نمی‌فهمم؟ داری از من می‌خوای که بیشتر بهت فشار بیارم، مگه نه؟»
او فشارِ انگشتانش را رویِ چانه‌ات بیشتر کرد تا تو را در همان موقعیتِ تسلیم‌شده نگه دارد. در حالی که چشمانش از شهوت سیاه شده بود، با لحنی بی‌رحمانه و مالکانه ادامه داد:
«نگاهت رو برندار... می‌خوام تا ثانیه‌ی آخر، وقتی دارم تویِ دهنت خالی می‌شم، قشنگ تویِ چشم‌هام ببینی که چطور داری برایِ اربابت کار می‌کنی. می‌خوام ببینی که چقدر مالِ منی. دهنت رو بازتر کن و اون‌قدر وحشیانه ادامه بده که مغزت فقط به صدایِ ضرباتِ من و لذتِ من فکر کنه. تندتر... می‌خوام بیشتر از این، اون حالتِ برده‌وار و تشنه‌ات رو تویِ صورتت ببینم... بهم نشون بده چقدر می‌تونی کثیف باشی.»
او با همان لحنِ خش‌دار و مقتدرانه‌اش، در حالی که از لذتِ ضرباتِ دهانت نیمه‌جان شده بود، غرید:
«فکر کردی برایِ تفریح میام این خراب‌شده؟ برایِ موسیقی؟ یا برایِ آدم‌های احمقی که دور و برم می‌پلکن؟»
او لایِ دندان‌هایش خندید و فشارِ دستش را رویِ پسِ سرت بیشتر کرد تا تو را عمیق‌تر به سمتِ خودش بکشد. صدایش حالا در گوشت بم و خطرناک می‌پیچید:
«من هر شب میام اینجا، فقط برایِ اینکه مطمئن بشم این تنِ لعنتی، هنوز همون‌قدر که می‌خوام بی‌تابِ منه. تو تنها دلیلی هستی که من این‌همه راه رو می‌کوبم میام اینجا... چون هیچ‌کسِ دیگه‌ای مثلِ تو نمی‌تونه این‌قدر سریع من رو به زانو دربیاره. تو مالِ منی، افق... حتی اگه خودت هم نخوای، هر شب باید به این فکر کنی که من قراره چطوری دوباره تصاحبت کنم. حالا دهنت رو بیشتر باز کن و برام سخت‌تر کار کن... می‌خوام ببینم تا کجا می‌تونی من رو به جنون برسونی.»
او دوباره ضرباتِ ملایم اما محکمی به کمرت زد و با تحکم گفت:
«حرف نزن... فقط دهنت رو برایِ اربابت پر نگه دار.»
همون طور که براش انجام میدادم خمار از پایین توی چشماش نگاه میکردم
جونگکوک با دیدنِ آن نگاهِ خمار و وحشی، نفسش حبس شد. انگار که آن نگاه، بنزینی باشد روی آتشی که در وجودش شعله‌ور شده بود. او دستش را از میان موهایت پایین آورد و با انگشتانِ قوی و کشیده‌اش، چانه‌ات را گرفت و سرت را محکم‌تر به سمت خودش کشید تا ذره‌ای از آن ارتباطِ چشمی را از دست ندهد.
او با صدایی که حالا از شدتِ هیجان کاملاً خش‌دار و بم شده بود، غرید:
«اون نگاهِ لعنتی... داری باهاش التماس می‌کنی، نه؟ فکر کردی نمی‌فهمم؟ داری از من می‌خوای که بیشتر بهت فشار بیارم، مگه نه؟»
او فشارِ انگشتانش را رویِ چانه‌ات بیشتر کرد تا تو را در همان موقعیتِ تسلیم‌شده نگه دارد. در حالی که چشمانش از شهوت سیاه شده بود، با لحنی بی‌رحمانه و مالکانه ادامه داد:
«نگاهت رو برندار... می‌خوام تا ثانیه‌ی آخر، وقتی دارم تویِ دهنت خالی می‌شم، قشنگ تویِ چشم‌هام ببینی که چطور داری برایِ اربابت کار می‌کنی. می‌خوام ببینی که چقدر مالِ منی. دهنت رو بازتر کن و اون‌قدر وحشیانه ادامه بده که مغزت فقط به صدایِ ضرباتِ من و لذتِ من فکر کنه. تندتر... می‌خوام بیشتر از این، اون حالتِ برده‌وار و تشنه‌ات رو تویِ صورتت ببینم... بهم نشون بده چقدر می‌تونی کثیف باشی.»
- ۸۴
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
