منتظرم!

منتظرم!
منتظر دلى از جنس نور،
كسى از قوم خورشید!
كسى از نژاد نفس هاى گرم!
مردم نیز منتظرند!
و غرق در لحظه هاى انتظار،
نیازشان را از لابه لاى نفس هاى حیران خود بازگو مى كنند..
شقایق ها منتظرند!
منتظر كسى كه به فرهنگ، شبنم ایمان بیاورد..
كسى كه آیینه هاى مكدر زمانه را در هم بشكند و اشك هاى ارغوانى را از كوچه هاى پریشانى نجات دهد..
کوچه ها چشم به راهند!
كوچه ها نیز چشم به راهند!
چشم به راه قدم هایى هستند كه زخم هاى بى رحم گمراهى را از چشمان مردم پاك كند..
كوچه ها منتظر چشمان باران زایى هستند كه با قدم هایش جان مردم را به شبنم اشك ها بشوید..
جاده ها منتظر رهگذرى هستند كه براى همیشه خواهد ماند..
منتظر قدم هایى كه تن مرده كوچه ها را زنده مى كند..

لاله ها منتظرند!
در این عرصه انفجار بلا، مردم یاد لاله ها را بین كوچه هاى این شهر خاموش گم كرده اند..
و حتى امواج دریاى عاشق سر بر ساحل نگاه هایى تیره مى گذارند و سرود عطش را سر مى دهند..لاله ها منتظرند؛
منتظر كسى كه همزاد موج هاى خورشیدى است..
كسى از جنس ابر، پریزاد باران..
عاشقان منتظرند!
عاشقان بى تابند،
بى قرارند، تا هم آواز شیدایى صبح فردا باشند..

اى دریا تبار!
بر گونه هاى امت ببار..

عاشقانت صبورند، منتظر خواهند ماند..