My painful life
part:2
زنگ اول، ادبیات. همیشه از این درس بیزار بود. هیچ وقت نمیتوانست فهم کند چرا باید به این همه کتاب و شعر بیفایده فکر کند. از آنهایی که معلم همیشه به آنها نگاه میکرد و با نیشخند میگفت: "آرتمیس، چرا جواب نمیدهی؟"
آرتمیس نمیخواست جواب بدهد، میخواست همه چیز تمام شود. دلش میخواست که وقتی از مدرسه بیرون میرود، چیزی جز سنگینی این دنیا را حس نکند.
زنگ تفریح تنها زمانی بود که کمی احساس آرامش میکرد، اما آن هم در این مدرسه به محض ورودش به حیاط، پر میشد از نگاههای تمسخرآمیز.
زنگ دوم، انگلیسی. معلم با لحنی خشک و بیاحساس، همیشه از او ایراد میگرفت.
"آرتمیس، تو که اینقدر زرنگی، چرا نمیتونی این جمله ساده رو درست ترجمه کنی؟"
آرتمیس نفسش را با حرص بیرون داد. "چون شاید به نظرم این درس اصلاً اهمیتی نداره."
زنگ سوم، ریاضی. تنها درسی که میتوانست آرتمیس را کمی از خودش بیرون بکشد. وقتی به معادلات و فرمولها نگاه میکرد، حس میکرد در دنیای دیگری است، دنیایی که فقط خودش و اعداد در آنجا بودند.
وقتی مدرسه تمام شد و آرتمیس به خانه برگشت، باران شدیدتر شد. موهایش کاملاً خیس شده بودند و لباسهایش چسبیده به بدنش. به خانه که رسید، زن عمو از پشت در با نیشخند به او نگاه کرد.
"خیلی خوشحال به نظر میرسی! نم بارون چقدر بهت میاد، دخترم."
آرتمیس به آرامی از پلهها بالا رفت. تنها چیزی که میخواست این بود که به اتاقش برود و در دنیای خودش غرق شود.
در اتاقش، پشت کامپیوترش نشست. انگشتانش روی کیبورد سریعتر از هر زمان دیگری حرکت میکردند. شروع به هک کردن یک فرد ثروتمند کرده بود، یک بازی جدید که همیشه او را به هیجان میآورد.
با خود گفت: "این تنها جایی است که میتوانم احساس قدرت کنم."
اما اشتباهی کوچک، یک اشتباه که به قیمت همهچیز تمام شد. صفحهی کامپیوترش ناگهان سیاه شد.
صدای زنگ تلفن ناگهان شنیده شد.
"آرتمیس، توی دردسر بزرگی افتادی."
زنگ اول، ادبیات. همیشه از این درس بیزار بود. هیچ وقت نمیتوانست فهم کند چرا باید به این همه کتاب و شعر بیفایده فکر کند. از آنهایی که معلم همیشه به آنها نگاه میکرد و با نیشخند میگفت: "آرتمیس، چرا جواب نمیدهی؟"
آرتمیس نمیخواست جواب بدهد، میخواست همه چیز تمام شود. دلش میخواست که وقتی از مدرسه بیرون میرود، چیزی جز سنگینی این دنیا را حس نکند.
زنگ تفریح تنها زمانی بود که کمی احساس آرامش میکرد، اما آن هم در این مدرسه به محض ورودش به حیاط، پر میشد از نگاههای تمسخرآمیز.
زنگ دوم، انگلیسی. معلم با لحنی خشک و بیاحساس، همیشه از او ایراد میگرفت.
"آرتمیس، تو که اینقدر زرنگی، چرا نمیتونی این جمله ساده رو درست ترجمه کنی؟"
آرتمیس نفسش را با حرص بیرون داد. "چون شاید به نظرم این درس اصلاً اهمیتی نداره."
زنگ سوم، ریاضی. تنها درسی که میتوانست آرتمیس را کمی از خودش بیرون بکشد. وقتی به معادلات و فرمولها نگاه میکرد، حس میکرد در دنیای دیگری است، دنیایی که فقط خودش و اعداد در آنجا بودند.
وقتی مدرسه تمام شد و آرتمیس به خانه برگشت، باران شدیدتر شد. موهایش کاملاً خیس شده بودند و لباسهایش چسبیده به بدنش. به خانه که رسید، زن عمو از پشت در با نیشخند به او نگاه کرد.
"خیلی خوشحال به نظر میرسی! نم بارون چقدر بهت میاد، دخترم."
آرتمیس به آرامی از پلهها بالا رفت. تنها چیزی که میخواست این بود که به اتاقش برود و در دنیای خودش غرق شود.
در اتاقش، پشت کامپیوترش نشست. انگشتانش روی کیبورد سریعتر از هر زمان دیگری حرکت میکردند. شروع به هک کردن یک فرد ثروتمند کرده بود، یک بازی جدید که همیشه او را به هیجان میآورد.
با خود گفت: "این تنها جایی است که میتوانم احساس قدرت کنم."
اما اشتباهی کوچک، یک اشتباه که به قیمت همهچیز تمام شد. صفحهی کامپیوترش ناگهان سیاه شد.
صدای زنگ تلفن ناگهان شنیده شد.
"آرتمیس، توی دردسر بزرگی افتادی."
- ۵.۵k
- ۱۹ اسفند ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط