راهنمایی بودم که در انشا نوشتم "چقدر بوی پرتقال روی بخاری

راهنمایی بودم که در انشا نوشتم "چقدر بوی پرتقال روی بخاری حال میدهد" و معلم بعد از بیان جمله "گه نخور" 3مداد را لای انگشتانم خورد کرد که بفهمم "حال" کلمه خوبی نیست و هرجایی کاربرد ندارد. لااقل مناسب سن ما نیست پس "حال بی حال" حتی اگر بخاطر بوی پرتقال باشد.
بعد از آن دیگر نباید حال میکردیم، نه از بوی توپ پلاستیکی مارک شقایق، نه از شوقِ زنگ ورزش و حتی نه از بوی کاغذِ دورِ ساندویچِ کالباسِ مدرسه؛ چون حال برای بزرگترهاست.
حالمان را گرفت و گفت برو سر جایت بشین!
پدرم هرشب میامد خانه و میگفت حال ندارد و مادرم ترش میکرد و میگفت تو هیچ وقت حال نداری، و من فکر میکردم حرف بدی میزنند. یکبار هم گفتم "مامانی، بابا بیرون حال میکنه میاد خونه حال نداره؟" و مادر سیلی زیر گوشم زد و گفت "دیگه نبینم ازین حرفا بزنیا، بابا "کار" میکنه خسته میشه حال معنی بدی میده" با گریه گفتم "پس چرا وقتی با دوستام بازی میکنیم میگن حال میده؟" و گفت "دیگه حق نداری باهاشون بازی کنی
یکبار هم دوستم "اصغر" داخلِ کیفِ دختری ترقه انداخت و وقتی ترکید و دختر جیغ زد اصغر گفت "چقدر حال داد" و من دیگر با اصغر رفاقت نکردم چون فکر میکردم حال کردن یعنی کارِ بد
درست لحظه سال تحویل بود که به خدا هم مشکوک شدم. حول حالنا الی احسن الحال؟ پیش خودم در حالیکه که 4چشمی پدر را نگاه میکردم گفتم "خدایا تو هم؟" البته بعدا اصغر گفت که خدا اینجا با خودش خیلی حال کرده که موجودات باحالی مثل ما را خلق کرده! وای که چقدر این اصغر بی ادب است!
دبیرستان با انواع حال آشنا شدیم، حال استمراری، حالِ اخباری، حال کامل، حال ساده، حال حال حال وای که چقدر ما در زبان فارسی حال داریم و چقدر بی ادبیم.

👤