پارت ۳۱"انتقام"
"انتقام"
پارت ۳۱
یونا یه لبخندی برام زد و با دستاش یه قلب برام درست کرد و چشاماشو رو به ساعتش برگردوند که یهو از جاش پاشد
یونا:وای دختر من باید برم..نرم کلم کندس!
منم پاشدم رو به روش واستادم
_باشه برو..مواظب خودتم باش.
راه افتاد سمت در خروجی که منم پشت سرش بدرقه روان میرفتم که رسیدیم به در خروجی یونا سر جاش واستاد و به طرفم برگشت
یونا:ببخشید هنوز نیومده دارم میرم..قل میدم از این به بعد زودتر بیام پیشت! مراقب خودت و اون پیشی کوچولوی شکمتم باش.
_تو نگران نباش من مراقب خودم هستم(لبخند)
بعد از حرفم دستی تکون داد و رفتش که منم درو بستم و به در تکیه دادم میخواستم جلوی یونا زیاد واکنش ندم اما این قضیه بچه خیلی برام غیر باور بود...همونجا آروم آروم نشستم و دستمو گذاشتم رو شکمم
_منه ۲۱ ساله!..میتونم از توی کوچولو مراقبت کنم؟تو این دنیای وحشتناک؟
افکارم پر چیز های منفی شده بود..ولی تو این یکماه شانس آوردم که با جیمین رابطه ای نداشتم..تو همین فکرا بودم که صدای گوشیم بلند شد از پشت در پاشدم و راه افتادم سمت سالن و رفتم سمت میز و گوشیمو برداشتم که منشی شرکت بود
_سلام..میشنوم!
"خانم چند روزی هست که پلیسا برای چک کردن دوربین ها میان ولی چون شما حالتون خوب نبود بهتون نمیگفتم..اما الان فکنم وقتشه خودتون بیاین!
_عا آها..خودمو زود میرسونم تا اون موقعه ازشون پذیرایی کن!
گوشیو قطع کردم و راه افتادم سمت اتاق و لباس هامو عوض کردم و از خونه خارج شدم..
جلوی در شرکت واستاده بودم شرکتی که پدرم توش تیر خورده بود یهو قلبم شروع به زدن کرد دستمو گذاشتم رو شکمم و یه نفس عمیق کشیدم و دادم بیرون و چشامو دوختم به دستی که رو شکمم بود
_مثلا یکی از چیز های وحشتناک تو این دنیا اینه که..باید برای پیدا کردن قاتل پدرت از خودت بزاری!
تو دلم یه غمی راه افتاده بود ولی نباید کسی تو شرکت بفهمه من خودمو باختم چون من کسی نیستم که به این آسونی ها ببازم سر و رومو یکم مرتب کردم و موهامو از دورم ریختم عقب و سینه هامو دادم جلو و با غرور همیشگیم داخل شرکت شدم..
...
هعی کامپیوتر رو چک میکردم ولی فیلم های اون روز نبود که عصبیم کرده بود که با صدای پلیس از گشتن تو کامپیوتر دست کشیدم و برگشتم سمتش
"مشکلی پیش اومده؟
_یه لحظه بزارین!
برگشتم و با صدایی بلند که توش عصبانیت موج میزد داد زدم
_نگهباناننن!
نگهبانی که مسئولیت اداره اتاق های فیلم دوربین هارو داشت با تله وله اومد تو اتاق از قیافه ای عصبیم رنگ از صورتش پرید
_فیلم های دوربین مال اون روز کجان؟؟؟(داد)
_کی جرعت کرده بجز من دست به اینا بزنه؟
_هااااا(داد)
"خانم..چیزه! خودتون هم میدونید که کامیپوتر ها رمز دارن و کسی جز شما هم نمیتونه بازشون کنه!
داشت راست میگفت کسی به جز من رمزو نمیدونست یعنی کی بوده؟یعنی اینقدر بهم نزدیک بوده؟حتی منشی هم نمیدونه..عجیبه!
برگشتم سمت منشی
_برو چک کن تو این یکماه کسی سیستم هارو هک کرده یا ن!
"چشم خانم.
و رفتم رو به روی پلیسا واستادم اینا هم انگار بازیچه شده بودن..
_چیزه..انگار یه مشکلی پیش اومده..لطفا با منشی در ارتباط بموند تا اگر سیستم ها هک شده باشن بتونید شناسایی کنید.
چند حرف و نکته هایی رو بهم گفتن و بعد رفتن کلافه یه دستی به صورتم کشیدم و از اونجا رفتم بیرون حس خفگی بهم میداد که صدای گوشیم بلند شد که مادرم بود..بعد از جواب دادن بهم گفتش که برم سر خاک پدرم انگار خودشم اونجا بود..از شرکت زدم بیرون و راه افتادم...
پارت ۳۱
یونا یه لبخندی برام زد و با دستاش یه قلب برام درست کرد و چشاماشو رو به ساعتش برگردوند که یهو از جاش پاشد
یونا:وای دختر من باید برم..نرم کلم کندس!
منم پاشدم رو به روش واستادم
_باشه برو..مواظب خودتم باش.
راه افتاد سمت در خروجی که منم پشت سرش بدرقه روان میرفتم که رسیدیم به در خروجی یونا سر جاش واستاد و به طرفم برگشت
یونا:ببخشید هنوز نیومده دارم میرم..قل میدم از این به بعد زودتر بیام پیشت! مراقب خودت و اون پیشی کوچولوی شکمتم باش.
_تو نگران نباش من مراقب خودم هستم(لبخند)
بعد از حرفم دستی تکون داد و رفتش که منم درو بستم و به در تکیه دادم میخواستم جلوی یونا زیاد واکنش ندم اما این قضیه بچه خیلی برام غیر باور بود...همونجا آروم آروم نشستم و دستمو گذاشتم رو شکمم
_منه ۲۱ ساله!..میتونم از توی کوچولو مراقبت کنم؟تو این دنیای وحشتناک؟
افکارم پر چیز های منفی شده بود..ولی تو این یکماه شانس آوردم که با جیمین رابطه ای نداشتم..تو همین فکرا بودم که صدای گوشیم بلند شد از پشت در پاشدم و راه افتادم سمت سالن و رفتم سمت میز و گوشیمو برداشتم که منشی شرکت بود
_سلام..میشنوم!
"خانم چند روزی هست که پلیسا برای چک کردن دوربین ها میان ولی چون شما حالتون خوب نبود بهتون نمیگفتم..اما الان فکنم وقتشه خودتون بیاین!
_عا آها..خودمو زود میرسونم تا اون موقعه ازشون پذیرایی کن!
گوشیو قطع کردم و راه افتادم سمت اتاق و لباس هامو عوض کردم و از خونه خارج شدم..
جلوی در شرکت واستاده بودم شرکتی که پدرم توش تیر خورده بود یهو قلبم شروع به زدن کرد دستمو گذاشتم رو شکمم و یه نفس عمیق کشیدم و دادم بیرون و چشامو دوختم به دستی که رو شکمم بود
_مثلا یکی از چیز های وحشتناک تو این دنیا اینه که..باید برای پیدا کردن قاتل پدرت از خودت بزاری!
تو دلم یه غمی راه افتاده بود ولی نباید کسی تو شرکت بفهمه من خودمو باختم چون من کسی نیستم که به این آسونی ها ببازم سر و رومو یکم مرتب کردم و موهامو از دورم ریختم عقب و سینه هامو دادم جلو و با غرور همیشگیم داخل شرکت شدم..
...
هعی کامپیوتر رو چک میکردم ولی فیلم های اون روز نبود که عصبیم کرده بود که با صدای پلیس از گشتن تو کامپیوتر دست کشیدم و برگشتم سمتش
"مشکلی پیش اومده؟
_یه لحظه بزارین!
برگشتم و با صدایی بلند که توش عصبانیت موج میزد داد زدم
_نگهباناننن!
نگهبانی که مسئولیت اداره اتاق های فیلم دوربین هارو داشت با تله وله اومد تو اتاق از قیافه ای عصبیم رنگ از صورتش پرید
_فیلم های دوربین مال اون روز کجان؟؟؟(داد)
_کی جرعت کرده بجز من دست به اینا بزنه؟
_هااااا(داد)
"خانم..چیزه! خودتون هم میدونید که کامیپوتر ها رمز دارن و کسی جز شما هم نمیتونه بازشون کنه!
داشت راست میگفت کسی به جز من رمزو نمیدونست یعنی کی بوده؟یعنی اینقدر بهم نزدیک بوده؟حتی منشی هم نمیدونه..عجیبه!
برگشتم سمت منشی
_برو چک کن تو این یکماه کسی سیستم هارو هک کرده یا ن!
"چشم خانم.
و رفتم رو به روی پلیسا واستادم اینا هم انگار بازیچه شده بودن..
_چیزه..انگار یه مشکلی پیش اومده..لطفا با منشی در ارتباط بموند تا اگر سیستم ها هک شده باشن بتونید شناسایی کنید.
چند حرف و نکته هایی رو بهم گفتن و بعد رفتن کلافه یه دستی به صورتم کشیدم و از اونجا رفتم بیرون حس خفگی بهم میداد که صدای گوشیم بلند شد که مادرم بود..بعد از جواب دادن بهم گفتش که برم سر خاک پدرم انگار خودشم اونجا بود..از شرکت زدم بیرون و راه افتادم...
- ۳۷.۷k
- ۱۸ فروردین ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۳۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط