دستم نه

دستم نه
اما دلم به هنگام نوشتن
نام تو میلرزد !
نمے دانم چرا!!!!
وقتے به عکس سیاه و سفید
این قاب طاقچه نشین نگاه میکنم...
پرده لرزانےاز باران و نمک
چهره ےتو را هاشور میزند !
هم خانواده ها مےپرسند ،
این عکس کوچک کدام کبوتر است
که در بام تمام ترانه هاے تو
رد پاے پریدنش پیداست ؟
من نگاهشان می کنمـــ
لبخند مےزنم و مے بارم ....