.همین که لابلای کلماتم

.همین که لابلای کلماتم
نَفَس میکشی
راه میروی
در آغوشم میگیری
همین که پناه ِ واژه هایم شده ای
همین که سایه ات هست
همین که کلماتم از بی "تو"یی
یتیم نشده اند
کافی*ست برای یک عمر آرامش
باش . . .
حتی همین قدر دور
حتی همین قدر دست نیافتنی