.

.
سـفر، بهانه ی خوبـی بـرای رفتن نیست
نخواه اشک نـریزم، دلـم کـه آهـن نیست !

نگو بـزرگ شدم، گریـه کار کوچک هاست
زنی که اشک نریزد قبـول کـن، زن نیـست !

خبر رسیده که جای تـو راحـت است آنـجا
قـرار نیست خـبرها همیشه… اصلا نیست …

شب است بی تو دراین کوچه های بارانی
و پــلک پنــجره ای در تـب پریــدن نیــست

حســود نیـستـم اما خـودت ببین حتی
چراغ خانه ی مهتاب بی‌تو روشن نیـست !

مرا ببخش اگر گریه می کنم وقتی
نوشته ای که غزل جای گریه کردن نیست !

زنی که فال مرا می گرفت، امشب گــفت:
پــرنده فکر عبـور است، فکر ماندن نیست !



مژگان عباسلو