رمان من مرگ را به جان خود خریدم:) پارت ۱۶.چون فردا تهرانم نمیتونم بزارم
من مرگ را به جان خود خریدم:)
پارت۱۶
پارمیس :
وقتی ارشد از حال رفت واقعا ترسیدم. چندین بار صداش زدم ولی هیچ جوابی نشنیدم. بیدار نمیشد. حساب کردم ۷ ساعته از داروهاش گذشته. گوشیمو برداشتم. انتن نمیداد. نمیدونم باید چیکار می کردم. با تفنگ علامت زن سعی کردم علامت بدم ولی کسی ندید. کلی داد زدم اما کسی نشنید. سعی کردم به خودم تلقین کنم که تو دریا نیستم ولی نمیشد.
امیر :
چند ساعت بود که پیدا نشده بودن. ترسم بیشتر شده بود. هلیا همش گریه میکرد میگفت یه بار تو دریا گم شدیم پارمیس از حال رفت وای به الان. چندین دور رفتیم سمت دریا ولی پیدا نشدن. تو همین فکرا بودم که عمو جان رو دیدم
_عموجان
+امیر پسرم خوبی؟
_ممنونم.شما خوبین؟
+ممنونم پسرم. خبری نشد؟
_نه
+بیا اینجا میخوام باهات صحبت کنم
_چشم
رفتم و نشستم رو مبل
_بفرمایید عموجان
+ببین امیر احتمال دادم که ارشد از پارمیس خوشش اومده و بالعکس پارمیس از ارشد. اصلا با این رابطه مشکلی ندارم ولی فقط یه مشکلی هست!
_چه مشکلی؟
+مشکل اینجاست که مرتبه ارشد و شغلش باعث مشکل میشه ولی چندان زیاد نه! ولی باید با پارمیس صحبت کنیم که هرگونه عکس و فیلم الکی و هرگونه پیام از ناشناس رو قبول نکنی چون بقیه به رابطتون صددرصد چشم دارن.
_بله حتما. باهاش صحبت میکنم
+ممنونم.
یهو صدای شاهد اومد
+امیر.عموجان قایق شون پیدا شد. پیدا شد
پارمیس:
نزدیک اسکله بودیم. انقدر قایق تو اب معلق بود که رسدیم به اسکله ولی از یه جهت دیگه. اومدم بالای قایق ببینم انتن داره یا نه که گوشیم افتاد تو اب. سریع گوشی رو برداشتم ولی کار از کار گذشته بود.قایق طناب داشت. طنابش رو گرفتم و کشیدم سمت سنگ های توی اسکله. دستم خیلی درد گرفته بود نگاهی به دستم کردم تاول زده بود و قرمز شده بود. طناب رو زیر سنگ گذاشتم تا قایق حرکت نکنه. رفتم جلو تا ببینم کسی هست. هیچکس نبود . برگشتم سمت قایق. ارشد رو بغل کردم و گذاشتم روی بارکشی که اونجا بود. بارکش رو کشیدم . بعضی جاها کم میاوردم و میفتادم زمین. به دستم نگاهی کردم خونی بود . کمی جلوتر که رفتم یه هلیکوپتر اونجا بود داد زدم
_ما اینجاییممممم.کمک.کمک.
هلیکوپتر اومد پایین. روی بارکش افتادم کنار ارشد و بعد دیگه هیچی نفهمیدم
ادامه دارد...
پارت۱۶
پارمیس :
وقتی ارشد از حال رفت واقعا ترسیدم. چندین بار صداش زدم ولی هیچ جوابی نشنیدم. بیدار نمیشد. حساب کردم ۷ ساعته از داروهاش گذشته. گوشیمو برداشتم. انتن نمیداد. نمیدونم باید چیکار می کردم. با تفنگ علامت زن سعی کردم علامت بدم ولی کسی ندید. کلی داد زدم اما کسی نشنید. سعی کردم به خودم تلقین کنم که تو دریا نیستم ولی نمیشد.
امیر :
چند ساعت بود که پیدا نشده بودن. ترسم بیشتر شده بود. هلیا همش گریه میکرد میگفت یه بار تو دریا گم شدیم پارمیس از حال رفت وای به الان. چندین دور رفتیم سمت دریا ولی پیدا نشدن. تو همین فکرا بودم که عمو جان رو دیدم
_عموجان
+امیر پسرم خوبی؟
_ممنونم.شما خوبین؟
+ممنونم پسرم. خبری نشد؟
_نه
+بیا اینجا میخوام باهات صحبت کنم
_چشم
رفتم و نشستم رو مبل
_بفرمایید عموجان
+ببین امیر احتمال دادم که ارشد از پارمیس خوشش اومده و بالعکس پارمیس از ارشد. اصلا با این رابطه مشکلی ندارم ولی فقط یه مشکلی هست!
_چه مشکلی؟
+مشکل اینجاست که مرتبه ارشد و شغلش باعث مشکل میشه ولی چندان زیاد نه! ولی باید با پارمیس صحبت کنیم که هرگونه عکس و فیلم الکی و هرگونه پیام از ناشناس رو قبول نکنی چون بقیه به رابطتون صددرصد چشم دارن.
_بله حتما. باهاش صحبت میکنم
+ممنونم.
یهو صدای شاهد اومد
+امیر.عموجان قایق شون پیدا شد. پیدا شد
پارمیس:
نزدیک اسکله بودیم. انقدر قایق تو اب معلق بود که رسدیم به اسکله ولی از یه جهت دیگه. اومدم بالای قایق ببینم انتن داره یا نه که گوشیم افتاد تو اب. سریع گوشی رو برداشتم ولی کار از کار گذشته بود.قایق طناب داشت. طنابش رو گرفتم و کشیدم سمت سنگ های توی اسکله. دستم خیلی درد گرفته بود نگاهی به دستم کردم تاول زده بود و قرمز شده بود. طناب رو زیر سنگ گذاشتم تا قایق حرکت نکنه. رفتم جلو تا ببینم کسی هست. هیچکس نبود . برگشتم سمت قایق. ارشد رو بغل کردم و گذاشتم روی بارکشی که اونجا بود. بارکش رو کشیدم . بعضی جاها کم میاوردم و میفتادم زمین. به دستم نگاهی کردم خونی بود . کمی جلوتر که رفتم یه هلیکوپتر اونجا بود داد زدم
_ما اینجاییممممم.کمک.کمک.
هلیکوپتر اومد پایین. روی بارکش افتادم کنار ارشد و بعد دیگه هیچی نفهمیدم
ادامه دارد...
- ۵.۸k
- ۲۸ مرداد ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط