ویدیو دو سال پیشم
در پیچش دود غلیظ، چون رازی نهفته در برگهای کهنه توباکو،
سیگار برگ میسوزد؛ آهسته، باشکوه، همچون زندگی که شتاب نمیخواهد.
هر پک، خاطرهایست از مزارع کوبا، زیر آفتاب سوزان هاوانا،
و دستان خشن کشاورزانی که روح زمین را در هر برگ جان دمیدند.
آتش نوکاش، چون ستارهای سرخ در تاریکی،
دودش چون مهای نرم، ذهن را به عمق افکار میبرد؛
جایی که زمان میایستد و جهان کوچک میشود.
نه عجله، نه ناتمامی؛ فقط طعم تلخ شیرین ابدیت.
در سکوت اتاق، با ویسکی کهنه در دست،
سیگار برگ نه فقط دودیست، که دوستیست وفادار؛
همراه شبهای تنها، جشنهای فراموشنشدنی،
و لحظههایی که روح نفس میکشد. 🍂🍁❄️⛄🍪🕳️
سیگار برگ میسوزد؛ آهسته، باشکوه، همچون زندگی که شتاب نمیخواهد.
هر پک، خاطرهایست از مزارع کوبا، زیر آفتاب سوزان هاوانا،
و دستان خشن کشاورزانی که روح زمین را در هر برگ جان دمیدند.
آتش نوکاش، چون ستارهای سرخ در تاریکی،
دودش چون مهای نرم، ذهن را به عمق افکار میبرد؛
جایی که زمان میایستد و جهان کوچک میشود.
نه عجله، نه ناتمامی؛ فقط طعم تلخ شیرین ابدیت.
در سکوت اتاق، با ویسکی کهنه در دست،
سیگار برگ نه فقط دودیست، که دوستیست وفادار؛
همراه شبهای تنها، جشنهای فراموشنشدنی،
و لحظههایی که روح نفس میکشد. 🍂🍁❄️⛄🍪🕳️
- ۱.۷k
- ۲۶ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط