.

.
.
انسان آهسته آهسته عقب نشینی می‌کند؛ هیچ‌کس یکباره مُعتاد نمی‌شود، یکباره سقوط نمی‌کند، یکباره وا نمی‌دهد، یکباره خسته نمیشود، رنگ عوض نمی‌کند، تبدیل نمی‌شود و ازدست نمی‌رود...
زندگی بسیار آهسته از شکل می‌افتد و تکرار خستگی بسیار موذیانه و پاورچین رِخنه می‌کند. قدم اول را اگر به سوی حذف چیزهای خوب برداریم شک نکن که قدم‌های بعدی را شتابان برخواهیم داشت.