عاشقانه های شبنم

میان گلـــشن جــانـم تــو را مـهـمـان خـود کردم
چه خوشـکامم که درعالم تورا جانان خود کردم
من از شوق وصـالت پرسـه هـا دارم،چـه میدانی
بـه قـصد دیدنت صد رخنـه در ایمان خود کردم
تورا میخـوانم و هر دم ، چه میدانی تـو از دردم
هــوای دل سپـردن را ، غـم پنــهـان خـود  کـردم
تو با دل کندن و رفـتـن جـهــانـم تـیـره تـر کردی
هـمـه غـمـــواژه هـا را راهی  دیـوان خـود کـردم
هـزاران زخم بر دل بود و خون ازدیده ام جـاری
ســرشـک دیـدگانم را ، هـمـی درمـان خود کردم
چـنان داغـی نــهـادی بر دل محـزون و حـیرانـم
ز فـرط غـم نـگـاهی بـر لب خــندان خـود کـردم
میّسر چـون نشـد وصلت، غـم عـالم به جانـم زد
چه دًرّ هایی که از هجرت گل دامـان خـود کردم
چـه میدانی چه می سـازد فراقت با تن و جـانم
ز دل تنـگی جـفــا بر ایـن تن لـرزان خــود کـردم