برای انسان‌بودن زیادی ناکافی هستم

🌤🌱برای انسان‌بودن زیادی ناکافی هستم.

🌤🌱برای انسان‌بودن زیادی ناکافی هستم.
دوست داشتم گل بابونه‌ای باشم که با بوسه‌ی خورشید، روزهایش گرم میشد.
ابری نرم که در آغوش باد، سفر را تجربه می‌کرد.
درختی کهنسال که آرزوهای کودکان را می‌شنید و با لبخندی به بازی آنها نگاه می‌کرد.
نور خورشید که امید را به زمین می‌بخشید. آهنگ موردعلاقه‌ی یک‌فرد که لحظات را با آن زندگی می‌کرد.
کتابی که کلمات محزون را در آغوش گرفته بود.
یک روح، یک قلب، چشم،نور، پروانه...
صبح شد ،بخیر باشد برای اهل زمین 🌤🌻🌱
دیدگاه ها (۰)

🌙 دوشیزه ماهقسمت اولدر دل آسمان، جایی دورتر از ستاره‌ها، قصر...

داستان کودکانه سفرِ «سِتاره» به دنیای سبز به نویسندگی رزیتا ...

چند شاتی پارت۵

داستان کودکانه «راز پروانه‌ی کوچک و مهمان ناخوانده» به نویسن...

داستان کودکانه «خرگوشک کوچولو و گل‌های طلایی» به نویسندگی رز...

پارت ۸سایه‌ی غول‌پیکر، مثل یه پرده‌ی سیاه، خورشید رو پشت خود...

### پارت ۱۰ (پایان): میراثِ نور در قابِ خاطراتسه سال. انگار ...

گربه ای در نیمکت کناری...

#در_آغوش_شیطان🩸 خلاصهدر جهانی که مرز میان انسان‌ها و موجودات...

....پارت بیستم....

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط