عزیزِ من…

عزیزِ من…
اَمـــروز #طُ را دیـــدم… و دُنیــا یـکـی شـــد.

همـــان لحظــه کـه چـشـمـانـت بـه مـن خـندیـد،
تـمـامِ سـتـاره‌هـا از آسـمـان ریختن توی سینـه‌ام.

نمی‌دانم چـگـونـه مـی‌شـود ایـن هـمـه #تـو بــود
در تـنِ یـک انـسـانِ کـوچـک…

آری… تـو #مـعـجـزه‌ای،
بـی‌تـکـرار،
مـثـل هـمـان #نـفـسـی کـه پـیـش تـو گـم مـی‌شـوم.

بـگـذار سـرنـوشـت،
تـا اَبَـد، نـامِ مـا را پـایـان نـنـویـسـد…