ستاره را گفتم

ستاره را گفتم :

ستاره را گفتم :
کجاست مقصد این کهکشان سرگشته؟
کجاست خانه این ناخدای سرگردان؟
کجا به آب رسد تشنه با فریب سراب؟
ستاره گفت : خاموش،
" لحظه را دریاب "

#فریدون_مشیری

#عشق #تنهایی #love
دیدگاه ها (۱)

جاده بی راهه

چه کند علی با این همه تنهایی!

‏بنده در حال حاضر تمام "نا" ها هستم.‏ناراحت، ناکافی، نادرست،...

گاهی دوست داشتن، خودش زخمی‌ست که هیچ‌وقت خوب نمی‌شود.دوستش د...

🌙 دوشیزه ماهقسمت هفتملارا هنوز دست کایله را گرفته بود.صدای س...

😘❤️💔😘پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، ...

✦ اولین گناه ✦فصل هجدهم: کسی که دنبالش گشت---دنبالش گشتم.اول...

🌱پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، پیش ...

داستان کودکانه «بوسه‌ی ستاره و قلب مهربان» به نویسندگی رزیتا...

خسف | قصه سی و ششم: نرجس خاتون- بخش دوم

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط