{عشق فراموش شده}

{عشق فراموش شده}
[P 12]
همه تو شوک بودن.
تهیونگ:چی چی؟ یوری؟ (بغضی و عصبی)
سر تکون دادم.
جنی:الان ک کجاست؟
-نمیدونم
نگام افتاد به تهیونگ. دیدم اشکاش داره سرازیر میشه.
تهیونگ :نه ، نه، نه، نه، نه، نه(زیر لب) نه(بلند)
رفتم سمتش. بغلش کردم. تو بغلم زار زار گریه میکرد.
اروم گفت:جونگ کوک، یوری مثل بچم بود، همین امروز صبح باهاش حرف زدم، اذیتش کردم. زمانی که اوما و اوپا بهش محل ندادن ، اومد پیش من، کمکش کردم خودشو جمع کنه، خونه بخره، ماشین بخره، کارشو گسترش بده. وقتی باتو وارد رابطه شد، خیالم راحت شد، گفتم تو رفیقمی و هواشو داری، ولی اون عکس زندگی یوری رو از بین برد. جونگ کوک. (بعضی و درحال اشک ریختن)
-ببخشید، معذرت میخوام. نباید زود قضاوت میکردم. (درحال گریه کردن)
صدای پرستار اومد.
پرستار:همراه های خانم کیم یوری.
نگامو دادم به پرستار.
-خودمم. چی شده؟
یه امیدی ته دلم روشن شد. شاید تونستن نجاتش بدن.
پرستار:جنازه اش رو بردیم سرد خونه، کسی میخواد بره ببینتش همراه من بیاد، فقط یک نفر.
تهیونگ خواست بره که جنی با صدای خشدار و بغضی گفت: ته، عزیزم، بزار جونگ کوک بره، بخاطر من.
تهیونگ سری تکون داد. نای راه رفتن نداشتم ولی میخواستم ببینمش.
همراه پرستار رفتیم سمت سردخونه.
سردخونه سرد بود، خیلی سرد. یوری از سرمای زیاد بیزار بود و هروقت سردش میشد ، میومد تو بغلم خودشو جا میداد.
پرستار:کد ملی رو بگید.
-(مثلا گفت)
پرستار رفت سمت طبقه ها، داشت نگاه میکرد که وایساد و اون رو در آورد.
کاورش رو باز کرد و بدن نحیفش که غرق در خون بود رو دیدم. موهاش غرق خون شده بود و صورتش هم سفید بود.
-فدات شم من. قربونت برم، میشه چشمات رو باز کنی. (اروم )
-عروسک من، ببخشید، معذرت میخوام. نباید راحت ولت میکردم، عزیزم. (گریه)
-چشمات رو باز کن دیگه، الان دق میکنم. (داد و گریه)
....