‏مدرسه كه ميرفتيم، هربار كه دفتر مشقمون رو جا ميذاشتيم

‏مدرسه كه ميرفتيم، هربار كه دفتر مشقمون رو جا ميذاشتيم
معلممون ميگفت: 'مواظب باش خودتو جا نذارى'
و ما ميخنديديم و فكر ميكرديم نميشه خودمونو جا بذاريم!
بزرگ كه شديم بارها و بارها يه قسمت از خودمون رو جاگذاشتيم؛
توى يه كافه، توی یه حرف ، توی یه خدافظی ، توى يه خيابون، توى يه خاطره...