به نام الههای که پر کشید

به نام الهه‌ای که پر کشید...

الهه حسین‌نژاد دیگر در میان ما نیست...
دختری از دیار درد
که سهمش از زندگی، ناپدید شدن بود و خاموشی...
نه، او فقط «دختری گمشده» نبود؛
او تکه‌ای از رنج ما بود، بغضِ نگفته‌ی هزاران زن بی‌صدا
اون آغوش گرم برادر و خانواده اش بود.
الهه رفت...
بی‌آنکه فرصت زندگی کردن داشته باشد،
بی‌آنکه دنیا بفهمد چشمانش چقدر آرزو داشت.

ما، دختران این سرزمین،
با هر خبر از رفتن یکی مثل «او»،
کمی بیشتر می‌میریم...
کمی بیشتر خسته می‌شویم از جهانی که صدایمان را نمی‌شنود.
الهه جان...
تو رفتی، اما نامت فریاد خواهد شد.
تو خاموش شدی، اما خاطرت روشن می‌ماند...
در دل ما، در چشم ما، در فریاد ما،در وطن ما.

روحت شاد دختر ایران🖤