پیچ رادیو را می‌چرخانم

پیچِ رادیو را می‌چرخانم

پیچِ رادیو را می‌چرخانم
صدای گوینده با کمی خش خش،
بلندتر می‌شود؛
گویی شبی بسیار طولانی را
بی‌خوابی کشیده است!
پرده را کنار می‌زنم
گرگ و میش آسمان، نگاهم را می‌گیرد
گوینده سکوت می‌کند
چشم از آسمان بر نمی‌دارم
فضای سنگینی است
گوینده با حزنی آشکار، سخن می‌کند
یک روز پاییزی
هوای دل، ابری
دریای ذهن، موّاج
تاریخ، متوقف شده
در اولین روز از اولین ماه غیبت
و ساعت به وقتِ چشم انتظاری است...
شنوندگان عزیز!
اینجا حوالی دلتنگی،
سرشار از عطر نرگس،
و جهان در اضطرار آمدن موعود...

#امام_زمان
دیدگاه ها (۰)

### **پارت چهارم: اعتراف زیر باران**نگاهت میان چشم‌های خیره ...

### **پارت دوم: تصادف در کارگاه موسیقی**روز بعد، استاد پروژه...

### پارت نهم: پرواز در آسمان بارانیدویدن روی پشت‌بام خیس، با...

رمان هفتمین سایه

#دلنوشتهپیچ رادیو را می‌چرخانمصدای گوینده با کمی خش خشبلندتر...

«بسم الله الرحمن الرحیم»یا علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام)، مد...

ިرویߊ‌ܣߊ‌ܨ تܦ̈ܢܚیܩܢ ܢܚ݅ܥ‌‌ܣ↻ p2

#یادداشت روزشهر خالي ...شهر خالي ... اگر چه شلوغ است.‹‹شهر خ...

احمد کایا «کاروان»ش را می‌خواند. من به پنجره خیره می‌شوم. بر...

راز یک شب پاییزی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط