HATE TO LOVE²⁷
HATE TO LOVE²⁷
(ویو:رز)
_:چطور جرعت میکنید هنوز تو چشماش نگاه کنید و حرف بزنید؟ها؟
لحظه‌ای خشکم زد.
سروکله‌ی این یارو از کجا پیدا شد؟
اصلا چرا داره طرف من رو میگیره؟
باز چه نقشه‌ای تو سرشه؟
که به خاطر من داره اینطوری با لیا و وزیر اعظم صحبت،و برخورد می‌کنه؟
چون وقتی که اونطوری دست تو دست با لیا وارد میشه...
چرا باید الان اینطوری باهاش صحبت کنه؟
شاید هم...
شاید هم به خاطر این باشه که اینجا باید احترام بذاره،تا بجنگه.
اون دو نفر هم تو همون حالت خشکشون زده بود.
اما جونگکوک خونسرد تر از همه بود.
تقریبا با طی کردن دو قدم در نزدیکی من ایستاد.
من هم از اون حالت ضایع هوشیاری و برسی کردن احتمالات در اومدم.
چرا که جونگکوک تیزبین تر از این حرفهاست.
_:صاف وایسید.
با شنیدن لحن سرد و قاطع جونگکوک،لیا و پدرش فورا صاف ایستادن.
جونگکوک نگاه نافذ و تیره‌ش رو داد به لیا.
_:بانو لیا.
قبلا هم با شما صحبت کرده بودم،که باید متوجه رفتار و طرز برخوردتون باشید.
لیا از شدت سنگینی لحن جونگکوک،سرش رو پایین انداخته بود و جرئت نه نگاه کردن،و نه حرف زدن رو داشت.
صورتش هم کاملا به سرخی زده بود،و فک وزیراعظم هم به شدت منقبض و سفت شده بود.
جونگکوک نفسی رو که انگاری حبس کرده بود رو بیرون داد.
لحنش کمی آروم تر شده بود.
_:بعدا دوباره حرف می‌زنیم.
لیا تنها سری کوتاه تکون داد،و همراه پدرش،به آرومی اما خشک در راهرو ناپدید شدن.
من حتی نیم نگاهی هم به جونگکوک ننداختم.
اما تا خواست حرفی بزنه،رشته‌ی کلامش رو بریدم.
+:ولیعهد،شما چه نیتی دارید؟
ازش انتظار نمی‌رفت.
اما خنده‌ای خشک و بریده سر داد.
_:نیت من چیه،شاهدخت؟
اخم ریزی به ابروهام نشست.
+:بله نیت شما چیه؟
لحظه‌ی ورودتون دست تو دست با بانو لیا هستید.
اما هنوز با اینکه سه ساعت هم از لحظه‌ی ورودتون نگذشته،به خاطر من باهاش برخورد میکنید.
وقتی که متوجه اصل ماجرا شد،صاف تر ایستاد.
_:من بخاطر شما...
+:شما به خاطر من همین کار رو کردید.
و بهتره که انکارش نکنی،جونگکوک.
لحنم قاطع و محکم بود،و جایی برای بحث باقی نمی‌ذاشت.
برقی از تعجب تو چشماش دیده شد.
چون این اولین باری بود که با اسم صداش زدم.
دیگه صبر نکردم و شروع به حرکت کردم.
نمی‌تونستم سپاه رو بیشتر از این معطل کنم.
با قدم های مصمم و محکم به سمت دروازه حرکت کردم.
همراه برداشتن هرقدم،موهام به رقص در میومدن و بالا پایین میشدن.
با هر قدم هم تور لباس مثل یه مار میخزید روی زمین.
رسیدم پشت در بسته که روبه بیرون از این در دروازه مستقر شده بود.
دستم رو بردم سمت دستگیره تا در رو باز کنم که با نجواهایی که نشان اعتراض بود متوقف شدم.
اون صداها مربوط به...
تا پارت بعدی مراقب خودتون باشین 💖.
#بی‌تی‌اس#جونگکوک#آرمی#فیک#فن‌فیکشن#ازدواج‌اجباری
(ویو:رز)
_:چطور جرعت میکنید هنوز تو چشماش نگاه کنید و حرف بزنید؟ها؟
لحظه‌ای خشکم زد.
سروکله‌ی این یارو از کجا پیدا شد؟
اصلا چرا داره طرف من رو میگیره؟
باز چه نقشه‌ای تو سرشه؟
که به خاطر من داره اینطوری با لیا و وزیر اعظم صحبت،و برخورد می‌کنه؟
چون وقتی که اونطوری دست تو دست با لیا وارد میشه...
چرا باید الان اینطوری باهاش صحبت کنه؟
شاید هم...
شاید هم به خاطر این باشه که اینجا باید احترام بذاره،تا بجنگه.
اون دو نفر هم تو همون حالت خشکشون زده بود.
اما جونگکوک خونسرد تر از همه بود.
تقریبا با طی کردن دو قدم در نزدیکی من ایستاد.
من هم از اون حالت ضایع هوشیاری و برسی کردن احتمالات در اومدم.
چرا که جونگکوک تیزبین تر از این حرفهاست.
_:صاف وایسید.
با شنیدن لحن سرد و قاطع جونگکوک،لیا و پدرش فورا صاف ایستادن.
جونگکوک نگاه نافذ و تیره‌ش رو داد به لیا.
_:بانو لیا.
قبلا هم با شما صحبت کرده بودم،که باید متوجه رفتار و طرز برخوردتون باشید.
لیا از شدت سنگینی لحن جونگکوک،سرش رو پایین انداخته بود و جرئت نه نگاه کردن،و نه حرف زدن رو داشت.
صورتش هم کاملا به سرخی زده بود،و فک وزیراعظم هم به شدت منقبض و سفت شده بود.
جونگکوک نفسی رو که انگاری حبس کرده بود رو بیرون داد.
لحنش کمی آروم تر شده بود.
_:بعدا دوباره حرف می‌زنیم.
لیا تنها سری کوتاه تکون داد،و همراه پدرش،به آرومی اما خشک در راهرو ناپدید شدن.
من حتی نیم نگاهی هم به جونگکوک ننداختم.
اما تا خواست حرفی بزنه،رشته‌ی کلامش رو بریدم.
+:ولیعهد،شما چه نیتی دارید؟
ازش انتظار نمی‌رفت.
اما خنده‌ای خشک و بریده سر داد.
_:نیت من چیه،شاهدخت؟
اخم ریزی به ابروهام نشست.
+:بله نیت شما چیه؟
لحظه‌ی ورودتون دست تو دست با بانو لیا هستید.
اما هنوز با اینکه سه ساعت هم از لحظه‌ی ورودتون نگذشته،به خاطر من باهاش برخورد میکنید.
وقتی که متوجه اصل ماجرا شد،صاف تر ایستاد.
_:من بخاطر شما...
+:شما به خاطر من همین کار رو کردید.
و بهتره که انکارش نکنی،جونگکوک.
لحنم قاطع و محکم بود،و جایی برای بحث باقی نمی‌ذاشت.
برقی از تعجب تو چشماش دیده شد.
چون این اولین باری بود که با اسم صداش زدم.
دیگه صبر نکردم و شروع به حرکت کردم.
نمی‌تونستم سپاه رو بیشتر از این معطل کنم.
با قدم های مصمم و محکم به سمت دروازه حرکت کردم.
همراه برداشتن هرقدم،موهام به رقص در میومدن و بالا پایین میشدن.
با هر قدم هم تور لباس مثل یه مار میخزید روی زمین.
رسیدم پشت در بسته که روبه بیرون از این در دروازه مستقر شده بود.
دستم رو بردم سمت دستگیره تا در رو باز کنم که با نجواهایی که نشان اعتراض بود متوقف شدم.
اون صداها مربوط به...
تا پارت بعدی مراقب خودتون باشین 💖.
#بی‌تی‌اس#جونگکوک#آرمی#فیک#فن‌فیکشن#ازدواج‌اجباری
- ۳۴۰
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
