شاهکاری به نام تصویر.

شاهکاری به نام تصویر.
این ترانه قصه‌ی انسانی‌ است که نه‌تنها از خاطر معشوق، بلکه از وجود خودش هم پاک شده. آینه‌ای که روزی بازتاب هویت و احساسش بود، حالا تصویری بی‌جان و غریبه نشان می‌دهد. انگار فاصله، دیواری سرد کشیده بین او و روزگار . فراموشی فقط یک درد نیست؛ زوال تدریجی خویشتن است… جایی که حتی بازتاب خودت هم دیگر تو را نمی‌شناسد
.