باید یکی باشد

باید یکی باشد
یکی که دزدانه نگاهش کنی. دزدانه راه رفتنش را بپایی و دزدانه ببوسی اش و محکم بغلش کنی و در حضورش طعم تلخی قهوه ات را نفهمی.
باید یکی باشد که وقتی دلت برای مداد رنگی های کودکی ات تنگ شد، به ناخن هایش خیره شوی و سوار بر رنگین کمانی به کودکی ات سفر کنی.
باید یکی باشد، یکی که حصار تنهایی ات را برهم زند و به تو بگوید که دوستت دارم.
آدم است دیگر و آدمی به همین دوستت دارم هاست که زنده است ...