👑The dance of fractured harmonies 🦋
👑The dance of fractured harmonies 🦋
Part ⁷
روز جشن 5 اکتبر سال 1783
این دو روز فقط صرف اماده کردن لباس ها و اماده شدن برای جشن امشب شد . جشنی که چند ساعت بیشتر باهاش فاصله ندارم. و البته نصیحت های بی تاثیر خواهرم و فراموش نکنم . تازه پدرم هم بهم گفته که *دوک فولیوس* درخواست پدرم برای ازدواج با خواهرم رو قبول کرده و به زودی قرارت به خونمون برای خاستگاری از خواهرم بیاد . دوک فولیوس مردی ۴۹ سالهاس که ثروت زیادی دارع و میشه گفت که سیمای زیبا و جذابی هم داره . دوک فولیوس همسری داشته که نابارور بوده و در نتیجه فرزندی هم نداره همسرش هم فوت شده . از نظر پدرم دوک فولیوس بهترین گزینس . خواهرم هم بیخبر از این موضوع داره خودشو برای بدست اوردن دل پسر دوم پادشاه اماده میکنه و من ...... زوری نمیتونم دل کسی رو بدست بیارم اونم فقط برای ثروت .
ناگهان کرست تنگ تر شد و نفسم رو توی سینم حبس کرد . از الان تا وقتی که این کرست از تنم دربیاد من باید دنبال ذرهای جا توی قفسه سینهٔ درهم فشردم باشم تا بتونم مقداری اکسیژن درونش جا بدم . میرا با تمام زورش بند های کرستم رو میکشید تا تنگ تر بشه. از این بخش متنفرم ، تقریبا تمام زنان اشراف از این بخش متنفرن.
*ظاهرت مهمه، حفظش کن*
حرفی که پدرم و خواهرم تو طول این دو روز همیشه بهم میگفتن .
آدلاین 🦋 میرا میشه یکم شلش کنی؟
میرا : نه نمیتونم ......متاسفم.
آخرین گره رو هم زد و کمکم کرد تا صاف بایستم . از الان احساس خفگی میکنم .....احساس میکنم تویه قفس تنگ و تاریک از جنس پارچه زندانی شدم. به ارومی برگشتم که با پنیه بزرگی که توی دست میرا بود مواجه شدم. واییییی گفتم قفس؟ قفس اصلی اینه . دقیقا مثل قفسه ، یا شایدم غل و زنجیری که به پای یه زندانی میبندن که نتونه راحت حرکت کنه ؟ به هر حال هرچی پنیه بزرگ تر اشرافی تر و باوقار تر . میرا پنیه رو از روی سرم رد کرد و درست روی پهلوهام ایستاد . و بعد شروع کرد ژوپن هارو تنم کردن . هرچی پف لباس بیشتر بازم اشرافی تر ، با قار تر و زیبا تر . همینطور لایه های دامن هارو تنم کرد و در اخر هم پیرهن اصلی (روب الافرانز) رو اورد . پیراهن به رنگ سرمه ای تیره مثل اقیانوس شب بود و شباهت قابل توجهی هم با رنگ چشمام داشت ،که با خطوطی ظریف و حساب شده به رنگ نقره ای و سنگ های تزئینی زیبا و اغلب ریزی که تعدادشون کم بود تزئین شده بود . دنباله های بلندی داشت که تقریبا روی زمین کشیده میشد و از سرشونه هام تا روی زمین آزادانه رها شده بودن.
میرا : عالی شدی....اصلا کلمات تو وصف زیباییت ناتوانن .
نکاهی به خودم توی اینه کردم . میرا راست میگه خیلی زیبا شدم . ولی این زیبایی برای ظاهرمه . این زیبایی که آرامش رو به طرز جسورانه ای نشون میده با باطنم که حالا با آرامش غریبه شده و با طوفان دست دوستی داده ، کاملا در تضاده .
معدم به طرز عجیبی خالی شد . نه از گرسنگی ، بلکه از ترس . چرا ترس؟ خب بر اساس تهدیدات پدرم اگر امشب توجه مردی ثروتمند رو به خودم جلب نکنم ، منو کاملا از خودش طرد میکنه . اونموقع میشم یه رعیت ساده که برای زندگی کردن دست و پا میزنه تا تو باتلاق مرگ فرونره.
ولی دست و پا زدن اونم توی باتلاق نتایج خوبی نداره درسته؟ اگر توی باتلاق دست و پا بزنی ، تورو زودتر و بیشتر درون خودش میکشه. به هرحال امشب تا میتونم باید تلاش خودمو بکنم که از کسی خوشم بیاد که بتونم دلشو ببرم . درسته که من آرامش رعیت ها و زندگی سادهشونو بیشتر از زرق و برق و شکوه اشراف زاده ها دوست دارم ....ولی طرد شدن اونم از پدرت چیز خیلی بدیه .حالا هم که قراره خواهرم به همین زودیا ازدواج کنه و من میشم مهره جدید پدرم تو بازی ک نه فقط خودش قوانینشو میدونه . شایدم داره تظاهر میکنه به دونستن قوانین تا طعمه کله گنده ها نشه و از بازی دنیا حذف نشه. اما اگر داره تظاهر میکنه باید اینم بدونه که آدم تا یه حدی میتونه تظاهر کنه و تظاهر کردن خیلی کوتاه جواب میده . دستی جلوم تکون داده شد که متعلق به میرا بود .
میرا :…
حمایت؟
من کامنت خیلی دوست دارم ☺️
Part ⁷
روز جشن 5 اکتبر سال 1783
این دو روز فقط صرف اماده کردن لباس ها و اماده شدن برای جشن امشب شد . جشنی که چند ساعت بیشتر باهاش فاصله ندارم. و البته نصیحت های بی تاثیر خواهرم و فراموش نکنم . تازه پدرم هم بهم گفته که *دوک فولیوس* درخواست پدرم برای ازدواج با خواهرم رو قبول کرده و به زودی قرارت به خونمون برای خاستگاری از خواهرم بیاد . دوک فولیوس مردی ۴۹ سالهاس که ثروت زیادی دارع و میشه گفت که سیمای زیبا و جذابی هم داره . دوک فولیوس همسری داشته که نابارور بوده و در نتیجه فرزندی هم نداره همسرش هم فوت شده . از نظر پدرم دوک فولیوس بهترین گزینس . خواهرم هم بیخبر از این موضوع داره خودشو برای بدست اوردن دل پسر دوم پادشاه اماده میکنه و من ...... زوری نمیتونم دل کسی رو بدست بیارم اونم فقط برای ثروت .
ناگهان کرست تنگ تر شد و نفسم رو توی سینم حبس کرد . از الان تا وقتی که این کرست از تنم دربیاد من باید دنبال ذرهای جا توی قفسه سینهٔ درهم فشردم باشم تا بتونم مقداری اکسیژن درونش جا بدم . میرا با تمام زورش بند های کرستم رو میکشید تا تنگ تر بشه. از این بخش متنفرم ، تقریبا تمام زنان اشراف از این بخش متنفرن.
*ظاهرت مهمه، حفظش کن*
حرفی که پدرم و خواهرم تو طول این دو روز همیشه بهم میگفتن .
آدلاین 🦋 میرا میشه یکم شلش کنی؟
میرا : نه نمیتونم ......متاسفم.
آخرین گره رو هم زد و کمکم کرد تا صاف بایستم . از الان احساس خفگی میکنم .....احساس میکنم تویه قفس تنگ و تاریک از جنس پارچه زندانی شدم. به ارومی برگشتم که با پنیه بزرگی که توی دست میرا بود مواجه شدم. واییییی گفتم قفس؟ قفس اصلی اینه . دقیقا مثل قفسه ، یا شایدم غل و زنجیری که به پای یه زندانی میبندن که نتونه راحت حرکت کنه ؟ به هر حال هرچی پنیه بزرگ تر اشرافی تر و باوقار تر . میرا پنیه رو از روی سرم رد کرد و درست روی پهلوهام ایستاد . و بعد شروع کرد ژوپن هارو تنم کردن . هرچی پف لباس بیشتر بازم اشرافی تر ، با قار تر و زیبا تر . همینطور لایه های دامن هارو تنم کرد و در اخر هم پیرهن اصلی (روب الافرانز) رو اورد . پیراهن به رنگ سرمه ای تیره مثل اقیانوس شب بود و شباهت قابل توجهی هم با رنگ چشمام داشت ،که با خطوطی ظریف و حساب شده به رنگ نقره ای و سنگ های تزئینی زیبا و اغلب ریزی که تعدادشون کم بود تزئین شده بود . دنباله های بلندی داشت که تقریبا روی زمین کشیده میشد و از سرشونه هام تا روی زمین آزادانه رها شده بودن.
میرا : عالی شدی....اصلا کلمات تو وصف زیباییت ناتوانن .
نکاهی به خودم توی اینه کردم . میرا راست میگه خیلی زیبا شدم . ولی این زیبایی برای ظاهرمه . این زیبایی که آرامش رو به طرز جسورانه ای نشون میده با باطنم که حالا با آرامش غریبه شده و با طوفان دست دوستی داده ، کاملا در تضاده .
معدم به طرز عجیبی خالی شد . نه از گرسنگی ، بلکه از ترس . چرا ترس؟ خب بر اساس تهدیدات پدرم اگر امشب توجه مردی ثروتمند رو به خودم جلب نکنم ، منو کاملا از خودش طرد میکنه . اونموقع میشم یه رعیت ساده که برای زندگی کردن دست و پا میزنه تا تو باتلاق مرگ فرونره.
ولی دست و پا زدن اونم توی باتلاق نتایج خوبی نداره درسته؟ اگر توی باتلاق دست و پا بزنی ، تورو زودتر و بیشتر درون خودش میکشه. به هرحال امشب تا میتونم باید تلاش خودمو بکنم که از کسی خوشم بیاد که بتونم دلشو ببرم . درسته که من آرامش رعیت ها و زندگی سادهشونو بیشتر از زرق و برق و شکوه اشراف زاده ها دوست دارم ....ولی طرد شدن اونم از پدرت چیز خیلی بدیه .حالا هم که قراره خواهرم به همین زودیا ازدواج کنه و من میشم مهره جدید پدرم تو بازی ک نه فقط خودش قوانینشو میدونه . شایدم داره تظاهر میکنه به دونستن قوانین تا طعمه کله گنده ها نشه و از بازی دنیا حذف نشه. اما اگر داره تظاهر میکنه باید اینم بدونه که آدم تا یه حدی میتونه تظاهر کنه و تظاهر کردن خیلی کوتاه جواب میده . دستی جلوم تکون داده شد که متعلق به میرا بود .
میرا :…
حمایت؟
من کامنت خیلی دوست دارم ☺️
- ۴۲۸
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط