﷽

﷽
شما رو چه چیزی میبره تو بغل خدا؟
دیدی یه وقتایی دلمون  پر از گله و شکایته و تا خرتناق پر بغض میشیم!
عاقبت این گله ها یه دل سیر گریه کردنه؛
اما کجا؟
آره، تو بغل خدا...
اونجاست که تموم گله ها و بغض ها فروکش میکنن؛
تو میری سمتش که از همه شکایت کنی، اما وقتی میرسی به آغوش پر رحمتش، همه گلایه ها رو فراموش میکنی!
دیدی میری زیارت امام رضا، پر از حرفی، پر از گله ای؟!
اما تا میرسی یادت میره و دلت میخواد فقط وایسی و تماشاش کنی؛
دلت میخواد تو حرمش قدم بزنی هوای حرمش رو تنفس کنی!
من میگم گله و شکایتای دل بهونه است؛
دلِ تنگ، بهونه گیر میشه!
هروقت دلتون پر گله و شکایت بود، یعنی قلبتون داره با زبون بی زبونی‌میگه دلم بغل میخواد!
همونجا پناه ببرید به آغوش خدا...
یا مُنْتَهَى کُلِّ شَکْوَى