بادیگارده شخصی من پارت ۳۰

چهار ماه بعد


از زبانه میرا


کناره پنجره نشسته بودم و داشتم کتاب میخوندم تو تمامه این مدت فقط کتاب میتونست منو از این دنیای کثیف دور تر نگه داره کتاب و بستم با خودم گفتم


میرا... جونگ کوک..... حالم خوب نیست امیدوارم حاله تو خوب باشه

اشکام دوباره شروع به باریدن کردن تو این چهار ماه انقدر گریه کردم که چشمام دیگه خوب نمی‌بینه

داشتم با خودم حرف میزدم که صدای در اومد


خدمتکار... خانوم آقای کیم گفت بیاید برای شام

خیلی بی جون گفتم

میرا... باشه تو برو من میام

بلند شدم از اتاق رفتم بیرون دامنمو با دستام محکم گرفتم وقتی وارده سالن غذا خوری شدم تنها بود با یه میزه خیلی بزرگ

با ترس رفتم جلوتر وقتی منو دید

جی هون ... به به چی شد امشب دیدمتون دلم خیلی برات تنگ شده بود


بعد خندید یه خنده تمسخر آمیز

جی هون ... بیا بشین کنارم ببین چه میزی برات چیدند

با تردید رفتم جلوتر کنارش نشستم یه بشقاب جلوم گزاشت یه نگاه بهش کردمو کارد و چنگال مو برداشتم


جی هون ... خوب غذا بخور عزیزم باید امشب جون داشته باشی

با حرفش انگار برق به تنم وصل شد

میرا... چی

جی هون ... نمیخام مثله دفعه قبل رو تخت از حال بری

با حرفش چشمام لب ریز از اشک شدن

میرا... نه .. من . حالم خوب نیست .. خواهش میکنم

نزاشت حرفم کامل بشه


جی هون ... حرف نباشه ... الانم غذاتو بخور

سرمو آوردم پایین و با چشمای اشکیم به زور غذا خوردم وقتی که شام کردم خیلی سریع رفتم تو اتاق


میرا... وای خدا هق چیکار کنم هق هق

رو تخت نشستم و گریه میکردم که در باز شد