عاشقانه های شبنم

دلبر؟؟؟

تابستون که به آخراش نزدیک میشه چه ذوقی داری واسه رسیدن پاییز؟
میگی: اخ پاییز بیاد، درختا عروس شن، گرد بارون بشینه رو تن شهر...
با تعجب نگات می‌کنم‌و میگم: دیوونه تو پاییز که درختا برگاشونو می تکونن؛ عروس نمیشن، بعدم بارون نم داره گرد نداره که!
می‌خندیدی‌و میگی: می‌دونم فیلسوف‌جان! اما من پاییزو از چشم خود دیوونم دارم شرح میدم نه از دید توی عاقل مآب...
ابروهامو گره می‌کنم تو همو میگم: حالا که رسید به پاییز تو شدی دیوونه؟
چشماتو تو کاسه تاب می‌دادی ژست مکش مرگ من می‌گرفتی‌و می‌گفتی: دست خودم نیست، همین که صدا پای پاییز میاد، میزنه به سرم!
دلبر؟؟؟
میگی : لعنتی همه چیش دلچسبه؛ غم‌وغصه و دلتنگیش، هوای ابری‌و بارونش، رقص موزون برگ‌ریزونش، سوزو سرماش، حتی تنهاییاش...
هر چی دلبری بلد بودم می‌ریختم تو چشامو می‌گفتم: حسودیم شد که...
از رو زمین بلندم می‌کردی، میزاشتی رو پاهاتو می‌گفتی: کاش به بهونه پاییزم که شده تو حسود شی سر خواستن من که بدجوری حسادتت به دلم میشینه
دلبر؟؟
بو پاییز داره میادو من بدجوری حسادت ریشه دوئونده تو همه رگ‌وپیم!
حسودم نسبت به زمینی که قدم روش
میزاری، به برگایی که پا روشون میزاری، به بادوبارونی که رو سرو صورتت می‌خوره، حتی به ژاکت‌و شال گردنت

زندگی باید اینجوری باشه مثل منو دلبر
شبنم صداقت