ما به آدم‌هایِ “کامل” احتیاج نداریم؛ ما به آدم‌هایِ “امن”

ما به آدم‌هایِ “کامل” احتیاج نداریم؛ ما به آدم‌هایِ “امن” و “در دسترس” محتاجیم. زمان، بی‌رحم‌ترین قاضیِ دنیاست؛ او به ما ثابت می‌کند که زیباییِ یک رابط، به “ماندن” در دقیقه‌هایِ بحرانی است، نه به درخشش در روزهایِ آفتابی. اگر در لحظه‌ای که تمامِ جهانم فرو می‌ریخت، نبودی، دیگر در لحظه‌یِ بازسازیِ ویرانه‌هایم به دنبالت نخواهم گشت. “دیر رسیدن”، تفاوتِ چندانی با “هرگز نرسیدن” ندارد. صندلیِ کنارت را برای کسی نگه دار که معنایِ “اکنون” را می‌فهمد.