آمده ام ، آمدنم بهر چه بود

آمده ام ، آمدنم بهر چه بود
نه جدی ، متنفرم از اینکه دارم عمرمو تلف میکنم ، نمیخوام یه زندگی تباه شده داشته باشم ولی باز همچنان روزامو به تکراری ترین حالت ممکن می گذرونم .
نکنه اون ورژن از من که قرار بود همه چی رو بلد باشه فقط یه تصویر خیالی یا یه آرزوی کودکانه بود؟
میخوام برای آیندم تلاش کنم ، آدم بهتری بشم ، آدمی که از پس خودش بر میاد ولی خب در حد همین خواستن مونده و این قضیه داره میره رو مخم :»
مسئله اینجاست که اون تصویر ایده آل از خودم قرار نیست واقعی بشه تا زمانی که بلند شم ، پشت میز بشینم و کاری که باید رو انجام بدم . امیدوارم کم کم بتونم از پس این کار بر بیام . امیدوارم زندگیم رو کمی جدی تر بگیرم . امیدوارم همونی بشم که میخوام .
نمیخوام در آینده خودم ، از خودم نا امید بشم :))))