اونجایی که میگه

اونجایی که میگه
شب غم ها فقط با علی میشه سحر🥲من با تک تک رگ و سلول و پوست و استخونم درکش کردم:)
چون همیشه وقتی شبا از درد به خودم میپیچیدم و از لحاظ روحی در حال جیغ کشیدن های خفه و تو گلو بودم
تنها کسی که به داد من می‌رسید امام علی بود...
گاهی وقتا انقد تو گناه غرق بودم باورم نمیشد اصن حرفامو بشنوه
یا حسش کنم
اما مهربونیش خیلی وسیع بود اونقدر که گریه م تبدیل میشد به گریه ی شوق

من همیشه امام علی رو نه فقط به عنوان امام اول
بیشتر به چشم پدرم دیدم
همینقدر صمیمی همینقدر گرم و مهربون
اگرم طاقت ندارم عشق شو به زبونم نیارم
برای همینه
پدرمه
برای هر دختری هبچکسی نمیتونه جای پدرش و بگیره
اونم چه پدری!!!
اگر گاه و بی گاه شاهد فوران ذوق و علاقه من نسبت به پدرم هستید
بزارید به پای اینکه تنها پناهگاه منه و این چیزا اصلا برای ریا و این حرفا نیست.
حتی اگه تبدیل بشم به بدترین آدم
هیچ وقت نمیتونم پدرمو ول کنم
چون اولین شخص حاضر در قلبم بوده و هست و خواهد بود
اینجا نمیشه حتی تظاهر به عشق کرد
اونقدر که زخم های قلبم بوی پدرمو میده و سرم همیشه با تموم درد هاش روی پاهاش فرود میاد
و اون جمله معروف که
اگر خطایی از من سر زد و همچنان علاقه به این پدر قشنگ داشتم
بدونید اسلام و امام اول تون بدون ذره ای نقص هست و

مشکل از مسلمانی ماست🙂🖤

خلاصه از ته ته قلبم بهت میگم بهترین بابای دنیا
بعد سال ها امروز خوشحالم فقط برای تولد تویی که قلبمی🌿