𝑴𝒚 𝒍𝒊𝒍𝒊𝒐𝒎

𝑴𝒚 𝒍𝒊𝒍𝒊𝒐𝒎
part:9
ویو مین سول
+هانول؟
-بله خانوم!
+عههه مگه نگفتم اینجوری صدام نکننن،همون مین سول خوبهههه!
-باشه!حالا چرا عصبانی میشی؟*لبخند*
+اینجوری احساس میکنم زنشم!
-مگه نیستید؟
+هانوللللل!
-باشه،باشه من تسلیم!
+میگم هانول؟
-بله؟
+چان تا حالا دوست دختر داشته؟
-نه
+واقعاااا؟
-آره تعجب داره؟
+آخه بهش نمی‌خورد که تا حالا دوست دختر نداشته باشه!
-برعکس آقای کریستوفر خیلی به عشق پاک اعتقاد دارن!
+واقعااا؟پشماممم
-تا حالا با کسی توی رابطه نبودن،معلومه که میخوان یه عشق پاک و واقعی رو تجربه کنن!
+جالبه!
+دیگه چیا ازش میدونی؟
-راستش چیز زیادی نمیدونم،ولی خب آدم احساساتی هستن!مطمئنم اگه عاشق بشن هرکاری میکنن تا طرف مقابلش و راضی نگه دارن!
+واوو!میگم آدم چطوری باید بفهمه که عاشق شده؟
هانول یه نگاه شیطنت آمیزی بهم کرد
+هی منظور بدی ندارم فقط میخوام بدونم!
-خب من فقط یک بار عاشق شدم!
+واقعااا؟کیههه؟
-خب راستش وقتی سال آخر دبیرستان بودم از یکی خوشم میومد ولی خب اون یه نفر دیگه رو دوست داشت!
+چیشد آخر بهش اعتراف کردییی؟
-خب نه!اون یکی دیگه رو دوست داشت پس بیخیالش شدم!
+به همین راحتی؟
-خب راحت نبود ولی چاره ی دیگه ای نداشتم!
-تا اونجایی که میدونم وقتی آدم از یکی خوشش بیاد با کوچیکترین حرکتش تپش قلب میگیره یا دلش میخواد اون فرد و بیشتر ببینه و باهاش بیشتر وقت بگذرونه!
+یعنی عاشق شدن اینجوریه!
-آره!
داخل فکر فرو رفتم،امکان ندارهههه یعنی من عاشق چاننن شدههه بودممم
+نهههه
-وایییی ترسیدم چی شدههه؟
+هیچی!
+من میرم بیرون!
نه این نباید اتفاق بیفته من نمیتونم عاشق چاننن بشممم نهههه
داخل حیاط عمارت شروع به چرخیدن کردم تا از افکارم راحت شم
یهویی یه گوشه از عمارت نظرمو جلب کرد
رفتم جلو که یه باغچه کوچیک با کلی از گل های لیلیوم دیدم
وایییییی چقدر قشنگ بودنننن!
رفتم که از نزدیکتر ببینمشون که با یکی برخورد کردم
سرمو بالا آوردم
+چان؟
-اینجا چیکار میکنی بیبی؟
+عاممم خب داشتم قدم میزدم که این گل ها مواجه شدم!
-لیلیوم ها رو میگی؟قشنگن نه؟
+آره خیلی!
-مامانم عاشق این گل ها بود!
+بهش حق میدم واقعا قشنگن!
-میدونی چرا دوسشون داشت؟
+چرا؟
-خب یکی از ویژگی های لیلیوم اینه که علاوه بر زیباییشون سمین!
+فکر نمیکردم سمی باشن!
-مامانم همیشه میگفت که عشق شبیه لیلیومه!درسته که زیباست ولی میتونه سمی هم باشه!
-هر کس داخل زندگیش یه لیلیوم داره!
-و فکر کنم من اون لیلیوم و پیدا کردم!
با تعجب بهش خیره شدم که‌ نزدیکم شد و داخل گوشم زمزمه کرد:شاید اون لیلیوم الان جلوم باشه!
و بدون هیچ حرفی رفت!
من موندم و با یه عالمه سوال داخل ذهنم
یه لحظه به خودم اومدم
یعنی....یعنی اون از من خوشش میاد؟
واییییییییییی دارمممم دیووونههه میشممم این قلب بی صاحابمم همش تند میزنهههه آخه چتههه؟
چرا گیجم میکنی چان؟چرا؟
ویو بنگچان
بعد از حرفم تنهاش گزاشتم امیدوارم اونقدر باهوش باشه که منظورم و بفهمه!
داخل افکارم بودم که گوشیم زنگ خورد
+الو مینهو!
-کریس زود آماده شو یه جلسه فوری پیش اومده!
+خودت برو!
-کریس!الان همه تو رو دیدن لزومی نیست من به جای تو داخل جلسه ها شرکت کنم!
+اووووف باشه!
-آفرین بچه ی خوب!
+هییی مینهووو!
بعد از اینکه خنده ی مینهو رو پشت تلفن شنیدم تماس و قطع کردم و بعد از چند دقیقه مینهو اومد و به طرف جلسه حرکت کردیم
همه داخل جلسه بودن
بعد از اینکه داخل شدم کل نگاه ها به سمتم اومد!
=خوش اومدی کریستوفر!بشین!
=این اولین جلسه ایه که کریستوفر شرکت میکنه!
÷چه عجب از تو لاکت در اومدی کریستوفر!
نگاهی به بوم جونگ انداختم نمیخواستم روزمو با بی عرضه ای مثله اون هدر بدم
+مثله اینکه خوشحال نیستی!*نیشخند*
=خب بسه موضوعی پیش اومده که جلسه رو برگزار کردم!
=باری که قرار بود دیروز به دست بوم جونگ برسه دزدیده شده!و ما اینجاییم تا کسی که اینکار و کرده رو پیدا کنیم!
÷من مطمئنم که یکی از داخل همین باند اینکار و کرده!
و ریز نگاهی به من کرد
اون احمق فکر می‌کرد من اینکار و کردم
+این مشکل از خودته که حواس پرتی!ما چرا باید مشکلت و حل کنیم؟
÷یکی از کسایی که بهش شک دارم خودتی کریستوفر پس بهتره حرف نزنی!
+من؟جوک خنده داری بود!چرا وقتی میتونم کلی محموله بهتر از محموله های تو بیارم،محموله هات و بدزدم!
÷حد خودتو بدون کریستوفر!
+خب جلسه ی خوبی بود!و تو*اشاره به بوم جونگ*سعی نکن به پر و بال من بپری وگرنه برات بد تموم میشه!
=هی کریستوفر!
یه مشت بی مغز کنار هم افتادن و ادعای روشن فکری دارن!
-جلسه چطور بود؟
+به جز یه مشت کصشعر چیزی میخوای بدونی!
-ولی نباید به بوم جونگ اونطوری میگفتی اگه بخواد کاری کنه چی؟
+جرات انجامشو نداره!




"دوست دارم لیلیوم زندگیم"
اینم پارت نهم💋
شرط:۴ تا بازنشر/۲۵ تا کامنت/۳۵ تا لایک🍒