✅مویه ،زاری،خاک بر سر ریختن و گریه کردن و برگزاری سالانه مراسم عزاداری

🔹برخلاف جماعت‌ مدعی که #گریه و #عزا را متعلق به #اسلام دانسته و بیان می دارند که ایرانیان باستان چنین چیزی نداشته اند ،جالب است‌ بدانید که در #شاهنامه فردوسی بارها به عزا و گریه و مویه و...اشاره شده و حتی به تکرار سالانه عزاداری برای فرد فوت شده سخنانی بیان کرده است.

🔻در این بخش صرفا به‌ کشتن اسفندیار به دست رستم و اتفاقات بعد از آن اشاره می کنیم

🔸پَشوتن، برادر اسفندیار چنین برای اسفندیار جامه می درد ،گریه می کند و خاک‌بر سر می ریزد

▪️پشوتن برو جامه را کرد چاک
خروشان به سر بر همی کرد خاک
.....
▪️پشوتن برو بر همی مویه کرد
رخی پر ز خون و دلی پر ز درد
.....
▪️پشوتن همی رفت گریان به راه
پسِ پشتِ تابوت و اسب سیاه
.....

🔸حتی رستم(تهمتن) هم از کشتن اسفندیار نالان است و جامه دریده و خاک بر سر می ریزد

▪️تهمتن به نزد پشوتن رسید
همی جامعه بر تن سراسر درید

▪️برو جامه همی رستم پاره کرد
سرش پر ز خاک و دلش پر ز درد

....
▪️همی ریخت از دیدگان آب گرم
همی مویه کردش به آوای نرم
....

🔸🔸🔸جالب تر اینکه فردوسی بیان می کند مراسم سوگواری برای اسفندیار هر سال در هر منطقه ایی از ایران برگزار می شده است

▪️از آن پس به سالی به هر برزنی
به ایران خروشی بد و شیونی

▪️ز تیر گز و بند دستان زال
همی مویه کردند بسیار سال


گروه پژوهشی آرتا