یکــــ روز سرد زمستانی...
سرمایی استخوان سوز..،
بادی سرکش..و باز دخترک بود و نیمکتی خاک خورده..
سالها انتظار..سالها دلتنگی..سالها حسرت ...
اشتیاق در آسمانِ چشمانش ، چه آشکارست!..
پالتوی مشکیش را بیشتر به خود میفشارد..
گیسوان سرکشش باز هم بی اجازه در آغوش باد عشق بازی میکنند..
دو دست کوچکش را مقابل دهانش میگیرد..دیگر حرارت نفسهایش هم قادر به گرم کردن دستانش نیست..دانه ای برف نوک بینی اش را قلقلک داد..به آسمان نگریست..فرشته های سپید رنگ از سبد ابرها رها شده و با اشتیاق در اغوش زمین فرو میرفتند..و زمین باری دگر، جامه ی سپید رنگش را به تن می کرد..
نسیم زمستانی چون شلاقی بود که بر چهره اش سیلی میزد..چشمانش از سوز سرما، مملوء از اشک شده بود..از پشت پرده ی اشک ، ناگهان او را دید..قلبش با تمام توان کوبیدن را آغاز کرد..دیگر احساس سرما نمیکرد..گونه هایش از حرارت و هیجان به سرخی میزدند..چشمان به رنگ شبش بدست اشک های مزاحم بلورین شده بود..در پاهایش رَمَقی برای ایستادن نمیدید..زانوانش بسختی او را نگه داشته بودند..به عزیزترینش نگریست..اما..اما چرا محبوبش به او نمی نگریست؟چرا اشکهایش را نمیدید؟ چرا اشتیاقی که در تار و پود نگاهش اشکار بود را نمی فهمید؟ ..دخترک جلو رفت..محبوبش به او نگریست..لیک..او سالها ست که دخترک قصه را فراموش کرده ..دخترک در چشمان پسر چیزی را دید که قلبش را برای لحظه ای از تپیدن باز داشت..پسرک با تعجب به دخترکی مینگریست که با چشمانی بارانی به او زل زده بود..زیر لب دیوانه ای نثار دخترک کرد و رفت..به همین سادگی..و نگاهی که پسرک را تا آخرین لحظه، بدرقه میکرد....❄❄☔❄
یا رب ای کااااش آشنایی ها نبود
یا بدنبالش، جداییها نبود...یا که او با ما نمیشد آشنا..یا که او از ما نمیکردی جدا...
Reyhana1383
بادی سرکش..و باز دخترک بود و نیمکتی خاک خورده..
سالها انتظار..سالها دلتنگی..سالها حسرت ...
اشتیاق در آسمانِ چشمانش ، چه آشکارست!..
پالتوی مشکیش را بیشتر به خود میفشارد..
گیسوان سرکشش باز هم بی اجازه در آغوش باد عشق بازی میکنند..
دو دست کوچکش را مقابل دهانش میگیرد..دیگر حرارت نفسهایش هم قادر به گرم کردن دستانش نیست..دانه ای برف نوک بینی اش را قلقلک داد..به آسمان نگریست..فرشته های سپید رنگ از سبد ابرها رها شده و با اشتیاق در اغوش زمین فرو میرفتند..و زمین باری دگر، جامه ی سپید رنگش را به تن می کرد..
نسیم زمستانی چون شلاقی بود که بر چهره اش سیلی میزد..چشمانش از سوز سرما، مملوء از اشک شده بود..از پشت پرده ی اشک ، ناگهان او را دید..قلبش با تمام توان کوبیدن را آغاز کرد..دیگر احساس سرما نمیکرد..گونه هایش از حرارت و هیجان به سرخی میزدند..چشمان به رنگ شبش بدست اشک های مزاحم بلورین شده بود..در پاهایش رَمَقی برای ایستادن نمیدید..زانوانش بسختی او را نگه داشته بودند..به عزیزترینش نگریست..اما..اما چرا محبوبش به او نمی نگریست؟چرا اشکهایش را نمیدید؟ چرا اشتیاقی که در تار و پود نگاهش اشکار بود را نمی فهمید؟ ..دخترک جلو رفت..محبوبش به او نگریست..لیک..او سالها ست که دخترک قصه را فراموش کرده ..دخترک در چشمان پسر چیزی را دید که قلبش را برای لحظه ای از تپیدن باز داشت..پسرک با تعجب به دخترکی مینگریست که با چشمانی بارانی به او زل زده بود..زیر لب دیوانه ای نثار دخترک کرد و رفت..به همین سادگی..و نگاهی که پسرک را تا آخرین لحظه، بدرقه میکرد....❄❄☔❄
یا رب ای کااااش آشنایی ها نبود
یا بدنبالش، جداییها نبود...یا که او با ما نمیشد آشنا..یا که او از ما نمیکردی جدا...
Reyhana1383
- ۶.۲k
- ۱۱ فروردین ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط