رمان منیم گوزل سئوگیلیم نویسنده الهه پورعلی

پارت ۱۰۲

کایان کباب‌ها را گرم کرده و روی میز کوچک وسط آشپزخانه گذاشت، سوگل با اشتها لقمه‌ای گرفت و آن را به کایان داد وکایان با ولع مشغول خوردن لقمه شد.
سوگل درحالی که لقمه دوم را برای خود می‌گرفت گفت:
- امروز روز خیلی خوبی بود، ممنونم ازت، واقعا بعد از یه مدت طولانی خیلی بهم خوش گذشت.
کایان تکه‌ای کباب به چنگال زده و داخل دهانش گذاشت همان‌طور که می‌جوید سر تکان داده و با لبخند گفت:
- Bundan sonra güzel günlerin olması konusunda anlaştık
<<قرار گذاشتیم از این به بعد روزهای قشنگی داشته باشیم.>>
با لبخند سوگل او نیز به خنده افتاده و هر دو مشغول خوردن شدند، پس از اتمام غذا برای آماده شدن به طبقه بالا رفتند، موهای جفتشان خیس بود، سوگل سشوار را برداشت و موهایش را خشک کرد، درحالی که سعی داشت موهایش را از پشت ببندد کایان با تیشرتی سفید و رویه چرم تابستانه‌اش وارد اتاق شد، سوگل با دیدنش با تعجب گفت:
- چه زود حاظر شدی!
کایان همان‌طور که به سمت رگال لباس‌های سوگل‌ می‌رفت جواب داد:
- Yapacak hiçbir şeyim olmadığı için bu bir elbiseydi, o yüzden hemen giydim
<<من که کاری نداشتم، یه لباس بود زود پوشیدم دیگه.>>
سپس یک لباس مجلسی مشکی با یقه هفت و آستین‌های حلقه‌ای بیرون آورده و گفت:
- Bu elbiseyle çok güzel görüneceğinizi düşünüyorum
<<فکر کنم توی این لباس خیلی خوشگل بشی.>>
سوگل که خود نیز عاشق آن لباس بود آن را از دست کایان گرفته و گفت:
- میشه یه کمکی بکنی؟
کایان نزدیک‌تر شده و پرسید:
- Evet ne?
<<آره چی؟>>
سوگل سنجاق‌های مشکی کوچک را به دستش داده و گفت:
- موهای ریزی که پشت سرم ریخته رو جمعش می‌کنی؟
کایان قدمی دیگر به سوگل نزدیک شده و در کم‌ترین فاصله دستانش را بالا گرفته و موهای سوگل را در دست گرفت.
با هر تار مویی که با سنجاق به سرش وصل می‌کرد قلبش به تپش شدید افتاده و ضربانش به شدت تند می‌زد.
پس از دقایقی هیجان، بدون حرف از اتاق خارج شد تا سوگل لباسش را عوض کند.
همان‌طور که پشت در ایستاده بود به سفیدی پوست سوگل با خرمن موهای پرپشت می‌اندیشید، به کمر باریکش و حتی لباس‌های در تنش!
احساس زیبایی داشت احساسی که منتهی به لبخندی عمیق می‌شد، چشمانش را بست و سوگل را کنار خود تصور کرد، خیلی عالی می‌شد اگر چنین دختری را برای خود برگزیند.
پس از چند دقیقه سوگل لباس بیرون به تن کرده از اتاق خارج شد و روبه روی کایان ایستاد از سر تا پا نگاهش کرده و با لبخند گفت:
- ببخشید دوماد شمایین؟
کایان لبخندی کج اما از ته دل روی لبش نشسته و درحالی که سوگل را در لباس عروس تصور می‌کرد گفت:
- senin seogilin
<<سئوگیل تو...>>
جمله زیبایی در دل داشت می‌خواست با تمام وجود از رفتار و اخلاقش و حتی قیافه‌اش تعریف کند اما سرش را پایین انداخته و گفت:
- Hadi gidelim?
<<بریم؟>>
سوگل که از طرز نگاهش حرف‌هایش را خوانده بود چیزی نگفت و سر تکان داد و به همراه هم به طبقه پایین رفتند، قبل از رفتن تصمیم گرفتند کیک تزیین شده را که کلی خامه و کاکائو زده بودند خورده و از خانه خارج شوند.
وارد آشپزخانه شدند.
کایان تا خواست تکه‌ای کیک داخل دهانش بگذارد در عمارت باز شده و صدای بکتاش داخل سالن پیچید.