بازی تلخ تکرار)p27

#part_27

تهیونگ متعجب از این بود که کاترین هر دفعه که باهاش روبه رو می‌شد حتی سلام هم نمیداد!
چه اتفاقی افتاده بود؟!
شاید بخاطره اونشب شرمنده بود و همش از جلوی چشماش دور نگه میداشت خودشو
میتونست دلیلش همین باشه
بازم امروز دیده بودش و اون بی هیچ حرفی سریع دور شده بود و اون ووکی که بهش هشدار میداد که چشمش دنبال اون دختر نباشه تا ماموریتشون رو خراب کنه!
———————————-
کاترین

کالین چند روزی می‌شد که رفته بود…
خوشبختانه تونسته بودم این چند وقت رو با برادرم به خوبی بگذرونم اما دلتنگیم هنوز باقی بود
بچه ها که از ماجرا خبردار بودن سعی میکردن حواسمو پرت کنن و اطرافم باشن و این خیلی حس خوبی بهم میداد.
توی سالن نشسته بودمو به شدت تو فکر بودم…تو این مدت با بابا زیاد بحثمون می‌شد سره چیزای کوچیک و بی ارزش!
واقعا نمیدونستم چیکار کنم
صدای زنگ گوشیم حواسمو گرفت
برش داشتمو با دیدن اسم مامان..چند لحظه صبر کردم
با انگشتایی مردد صفحه گوشی رو لمس کردمو جواب دادم
–مامان؟
&عزیزه دلم؟کاترین؟
نمیدونستم از اینکه صداشو شنیدم خوشحال باشم یا از دلتنگی که بعده این همه مدت دوریش دارم گریه کنم و ناراحت باشم.
–دلم ..دلم برات تنگ شده
&منم..منم عزیزم
–پس چرا نمیای؟
با صدایی خسته گفت:میام همه چیز درست میشه و من میام پیشت
&حالت..چطوره؟
حالم؟
–خوب نیست…همه چیز عوض شده..همه چیز،کاش اینجا بودی
اشکی که از گوشه چشمم سر خورد…!
با ایستادن پدرم جلوم چند ثانیه‌ای سکوت کردم اما به خودم اومدمو به حرف زدن ادامه دادم
–دوست دارم مامان!
و بعد قطع کردم.
انگار حتی سقف خونه هم رو شونده هام سنگینی میکردن
گوشی رو روی میز گذاشتم و وایستادم.
–با کی حرف میزدی؟
از عمد میپرسید که از زبون خودم بشنوه
چیزی نگفتم که صداشو بالا برد
–گفتم با کی حرف میزدی
–با مامان..با مامانم.
–مگه بهت نگفته بودم حق نداری با اون زن حرف بزنی؟
–اون مادرمه…
–کسی که تو رو ولت کرد رفت مادرت نیست،فهمیدی؟
–اون منو ول نکرد تو باعثش شدی..اون مادره منه تو نمیتونی منو مجبور کنی
–دیگه نمیخوام اسم اون زنو بشنوم شنیدی چی گفتم؟
گوشیمو برداشت
–از این به بعد اینم نداری
گذاشت و رفت.