خدمتکار کوچولو ی من. part2
ویو نویسنده: خانواده ی تهیونگ فقیر بودن و بابا ی تهیونگ یکی از کارکنان یک مافیا بود و کلا توی کاره خلاف دست داشت و کلی بدهی به هم رئیسش و دیگران داشت که اون پول هارو توی قمار از دست داده بود .
ویو زمان حال: پدرم سرش رو چرخوند و سمت در خم شد و در حالی که از ترس به خودش میلرزید سلام محترمانه ای به او کرد و مردی که پشت در وایساده بود پردم رو حول داد و به داخل اومد مادرم هم با ترس به اون مرد سلام کرد .
ذهن تهیونگ: مگه اون مرد کیه که آنقدر از اون میترسن مادرم به سمت من اومد وگفتی برو برای آقای جئون چای بیار بدو من رفتم به سمت آشپزخونه در حالی که داشتم یه حرف های اونا گوش میدادم
پدر: آقای جئون من هیچ پولی ندارم که به شما بدم باور کنید لطفاً به من رحم کنید.
آقای جئون: من همینقدر هم که به شما فرصت دادم بخاطر این بود که تو برای من کار میکنی وگرنه تا الان خیلی هم زیاد وقت دادم .
مادر : آقا لطفاً ما الان چیزی نداریم که بهتون بدیم.
من چایی ها رو به سمت آقایی که جئون صداش میکردم بردم و بعد برای مادر و پدرم و بعد روی مبل نشستم
آقای جئون گفت: همم که پولی ندارین که بهم بدین پس بیاین یه معامله کنیم من از شما شکایت نمیکنم و شما رو نمیندازم زندان به جاش شما پسرتون رو به عنوان خدمتکار شخصیم بهم بدین و گورتون رو گم کنید .
ذهن تهیونگ : چی منو داره میگه مننن نههه .
پدر خیلی راحت قبول کرد ولی مادرم فقط داشت گریه و التماس میکرد
آقای جئون گفت: پس من بیرون توی ماشین منتظر میمونم هی پسر وسایلت رو جمع کن و بیا.
بعد از اینکه اون مرد از خونه بیرون رفت من با گریه از مبل بلند شدم و رو به پدر و مادرم گفتم : چجوری میتونین من رو به همین راحتی بفروشین هاا شما اصلا میفهمید داریم چیکار میکنید هااا
پدر داد بلندی زد و گفت : تو توی کاره ما دخالت نکن و سریع وسایلت رو جمع کن و با اون کرد برو سریع.
اون لحظه صدای شکستن قلبم رو شنیدم و به سمت اتاق رفتم همینطور که داشتم لباسام رو جمع میکردم یه چیزی یه سرم زد اینکه از پنجره برم روی سقف و از اونجا فرار کنم پنجره ی اتاق رو باز کردم و از میله ای که کنار پنجره بود بالا رفتم و از روی بوم خونه به سختی میرفتم که یک دفعه پام پیچ خورد و به پایین پرت شدم چشمام رو بستم و افتادم روی یک جسم نرم چشمام رو باز کردم و دیدم صورتم به صورت آقای جئون چسبیده و فقط اندازه ی یک مورچه باهم فاصله داریم و همونجا خوشکم زد و بعد از یک مین به هم نگاه کردن با فاصله ی یک مورچه صداش رو صاف کرد و من هم از روش بلند شدم
مرد گفت: تلاش خوبی بود ولی سعی نکن از من فرار کنی .
بعد من یه سمت اتاق برگشتم و مادر پدرم با تعجب به من نگاه میکردن که چجوری من از اینجا دراومدم ولی من اهمیتی ندادم و چمدونم رو برداشتم و به سمت در حرکت کردم و بادیگارد مرد من رو به سمت ماشین راهنمایی کرد من نشستم توی ماشین کنار مرد من خیلی خسته بودم و خیلی خوابم میومد و کلی هم سوال داشتم مثلاً اینکه من قراره اونجا چیکار کنم یا من میتونم مدرسه برم یا میتونم دوستامو ببینم یا مامان بابام چی اونا رو میتونم ببینم همینطور که داشتم به این چیزا فکر میکردم خابم برد
مرد : من داشتم توی ایپدم برنامه های شرکت رو مینوشتم که یک دفعه یه گرمای آرامش بخشی شونم رو لمس کرد این دیگه چه حس عجیبیه...
اینم از پارت دو امیدوارم خوشتون بیاد پارت بعد فردا گذاشته میشه🧸💗
ویو زمان حال: پدرم سرش رو چرخوند و سمت در خم شد و در حالی که از ترس به خودش میلرزید سلام محترمانه ای به او کرد و مردی که پشت در وایساده بود پردم رو حول داد و به داخل اومد مادرم هم با ترس به اون مرد سلام کرد .
ذهن تهیونگ: مگه اون مرد کیه که آنقدر از اون میترسن مادرم به سمت من اومد وگفتی برو برای آقای جئون چای بیار بدو من رفتم به سمت آشپزخونه در حالی که داشتم یه حرف های اونا گوش میدادم
پدر: آقای جئون من هیچ پولی ندارم که به شما بدم باور کنید لطفاً به من رحم کنید.
آقای جئون: من همینقدر هم که به شما فرصت دادم بخاطر این بود که تو برای من کار میکنی وگرنه تا الان خیلی هم زیاد وقت دادم .
مادر : آقا لطفاً ما الان چیزی نداریم که بهتون بدیم.
من چایی ها رو به سمت آقایی که جئون صداش میکردم بردم و بعد برای مادر و پدرم و بعد روی مبل نشستم
آقای جئون گفت: همم که پولی ندارین که بهم بدین پس بیاین یه معامله کنیم من از شما شکایت نمیکنم و شما رو نمیندازم زندان به جاش شما پسرتون رو به عنوان خدمتکار شخصیم بهم بدین و گورتون رو گم کنید .
ذهن تهیونگ : چی منو داره میگه مننن نههه .
پدر خیلی راحت قبول کرد ولی مادرم فقط داشت گریه و التماس میکرد
آقای جئون گفت: پس من بیرون توی ماشین منتظر میمونم هی پسر وسایلت رو جمع کن و بیا.
بعد از اینکه اون مرد از خونه بیرون رفت من با گریه از مبل بلند شدم و رو به پدر و مادرم گفتم : چجوری میتونین من رو به همین راحتی بفروشین هاا شما اصلا میفهمید داریم چیکار میکنید هااا
پدر داد بلندی زد و گفت : تو توی کاره ما دخالت نکن و سریع وسایلت رو جمع کن و با اون کرد برو سریع.
اون لحظه صدای شکستن قلبم رو شنیدم و به سمت اتاق رفتم همینطور که داشتم لباسام رو جمع میکردم یه چیزی یه سرم زد اینکه از پنجره برم روی سقف و از اونجا فرار کنم پنجره ی اتاق رو باز کردم و از میله ای که کنار پنجره بود بالا رفتم و از روی بوم خونه به سختی میرفتم که یک دفعه پام پیچ خورد و به پایین پرت شدم چشمام رو بستم و افتادم روی یک جسم نرم چشمام رو باز کردم و دیدم صورتم به صورت آقای جئون چسبیده و فقط اندازه ی یک مورچه باهم فاصله داریم و همونجا خوشکم زد و بعد از یک مین به هم نگاه کردن با فاصله ی یک مورچه صداش رو صاف کرد و من هم از روش بلند شدم
مرد گفت: تلاش خوبی بود ولی سعی نکن از من فرار کنی .
بعد من یه سمت اتاق برگشتم و مادر پدرم با تعجب به من نگاه میکردن که چجوری من از اینجا دراومدم ولی من اهمیتی ندادم و چمدونم رو برداشتم و به سمت در حرکت کردم و بادیگارد مرد من رو به سمت ماشین راهنمایی کرد من نشستم توی ماشین کنار مرد من خیلی خسته بودم و خیلی خوابم میومد و کلی هم سوال داشتم مثلاً اینکه من قراره اونجا چیکار کنم یا من میتونم مدرسه برم یا میتونم دوستامو ببینم یا مامان بابام چی اونا رو میتونم ببینم همینطور که داشتم به این چیزا فکر میکردم خابم برد
مرد : من داشتم توی ایپدم برنامه های شرکت رو مینوشتم که یک دفعه یه گرمای آرامش بخشی شونم رو لمس کرد این دیگه چه حس عجیبیه...
اینم از پارت دو امیدوارم خوشتون بیاد پارت بعد فردا گذاشته میشه🧸💗
- ۱۳.۰k
- ۲۰ اسفند ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط